ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٣١٧ - نوع يكم

قسم يكم - نيّت و هدفگيرى مسابقه كننده وصول به خواسته‌ها و آرمانهاى مادّى خالص خود بوده باشد ، اين مسابقه اگر چه تكاپو به قصد پيشىگرفتن در شرّ و پليدىها نيست ، ولى مسابقه در خيراتى نيست كه داخل منطقهء ارزشها بوده باشد . آنچه كه در اين قسم نصيب برندهء مسابقه خواهد بود ، همان منافع مادّى است كه نمى توان آنرا قدمى با ارزش در « حيات معقول » جامعه تلقّى نمود .
قسم دوم - مسابقه فقط براى پيشى گرفتن است كه حيات و انرژىهاى آن فداى اين عنوان خيالى كه « من در مسابقه پيشى گرفتم » مى گردد :
< شعر > بر خيالى صلحشان و جنگشان بر خيالى نامشان و ننگشان < / شعر > تحصيل قدرت اراده بدون اهمّيّت دادن به اين كه اين ارادهء قوى در كجا صرف خواهد گشت شاخه اى از تورّم خود طبيعى است كه به لرزه افتادن مردم در برابرش [ چون قهرمان ] يا احترام و تمجيد از او [ بدانجهت كه خود طبيعىاش را متورّم ساخته است ] از مختصّات لا ينفكّ آن است .
٤ - مسابقه در خيرات بر دو نوع عمده تقسيم مى گردد :
نوع يكم - مسابقه در ميان جمعى كه تكاپوى آنان فقط براى وصول به امتيازات مادّى در زندگى طبيعى محض است . اگر چه حقيقت اين تكاپو مسابقه در خيرات نيست ، زيرا حركت عينى تكاپو كنندگان با نيّت خير و هدفگيرى ارزشدار نمى باشد ، با اين حال بدانجهت كه موضوع عينى هدفها ( مادّيّات ) و همچنين صورت حركت و تكاپوها نيز مى توانند با نيّت پاك انجام بگيرند ، لذا مى توان آن را براى شخص يا گروه و يا جامعه اى كه با نيّت خير و هدفگيرى داراى ارزش انجام مى دهند ، مسابقه در خيرات ناميد . تفاوت حركت كنندگان در اين تكاپوى دسته جمعى با آنانكه حركتشان مسابقه در خيرات است ، بسيار است ، از آن جمله تكاپوگران براى وصول به امتيازات مادّى ، عظمت و ارزش مردان مسابقه در خيرات را نمى دانند و گاهى متأسّفانه به عدم شناخت