ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٦ - آيا شنيدهايد كه وَلِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ ( براى هر قومى هدايتكننده اى هست )

و احساس ارزش تكليف عمل مى كنند و ارتباط خود را با موادّ معيشت برقرار مى نمايند ، در صورتى كه باطن زندگى آنان با نظر به جبر قوانين مستند بر جلوگيرى جبرى از سوء استفاده از موادّ معيشت ، در يك جريان جبرى قرار گرفته است . از سه انگيزه مزبور فقط انگيزه يكم است كه اگر بتواند درون انسان را تصفيه و آماده برقرار ساختن رابطه منطقى با موادّ معيشت نمايد ، مى تواند مستند به تقوى و رشد انسانى بوده باشد .
٣٠ - و أنذركم بالحجج البوالغ ( [ و تقوى بورزيد براى آن خداوندى كه ] شما را با حجّتهاى كامل به نتائج كارهايتان اطَّلاع داده است ) .
آيا شنيده‌ايد كه : وَلِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ ( براى هر قومى هدايتكننده اى هست ) اين كلام خداوندى است كه - ( وَلِكُلِّ قَوْمٍ هادٍ ) [١] .
( و براى هر قومى هدايتكننده ايست ) از طرف ديگر آيات فراوانى در قرآن وجود دارد كه با كمال صراحت اين حقيقت را گوشزد مى كند كه : « انسان بحال خود رها نشده است » .
( أَ يَحْسَبُ الإِنْسانُ أَنْ يُتْرَكَ سُدىً ) [٢] ( آيا انسان گمان ميكند كه بىهدف و بىغرض و غايت رها شده است ) .
مقصود از هدايتكننده و حجّت و راهنما يك هويّت مخصوص با

[١] . الرّعد آيهء ٧ .
[٢] . القيامة آيهء ٣٦ .