با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٣٤ - ٢ - كسانى كه از جاهاى نامعلوم آمدند و در مكه به امام پيوستند

مقدسه يا رجبيه، نامى از جناده نمى‌يابد- به خلاف گفته مامقانى [١]- بلكه در هر دو جا عبارت السلام على حيان بن حارث سلمانى ازْدى را [٢] مى‌يابد؛ و متن زيارت نيز همين است. [٣]

در برخى كتاب‌ها آمده است كه جناده در حمله نخست در حضور امام عليه السلام به شهادت رسيد. [٤] چنانكه در برخى از مقاتل چنين آمده است: پس از او- يعنى پس از نافع بن هلال- جنادة بن حرث انصارى بيرون آمد و اين رجز را مى‌خواند:

انا جنادة انا ابن الحارث لست بخوّار ولا بناكث‌

عن بيعتى حتى يقوم وارثى من فوق شلوٍ فى الصعيد ماكث‌

من جناده فرزند حارثم؛ ترسو و عهد شكن نيستم؛ تا آن‌كه‌

بازماندگانم با افتخار بر سر تربت من بايستند!

وى آنگاه حمله كرد و جنگيد تا كشته شد.

پس از او، عمرو بن جناده بيرون آمد و اين شعر را مى‌خواند:

اضق الخناق من ابن هند وارمه فى عقره بفوارس الانصار

ومهاجرين مخضّبين رماحهم تحت العجاجة من دم الكفار

خضبت على عهد النبى محمد فاليوم تخضب من دم الفجار

واليوم تخضب من دماء معاشر رفضوا القرآن لنصرة الاشرار

طلبوا بثأرهم ببدر وانثنوا بالمرهفات وبالقنا الخطار

والله ربى لا ازال مضاربا للفاسقين بمرهف بتّار

هذا علىّ اليوم حق واجب فى كل يوم تعانق وحوار

[١] مامقانى گويد: امام زمان عليه السلام اينگونه بر او درود فرستاده است: السلام على جنادة بن كعب بن حارث انصارى و ابنه عمرو بن جناده. (تنقيح المقال، ج ١، ص ٢٣٤).

[٢] ر. ك. مستدركات علم الرجال، ج ٢، ص ٢٣٩.

[٣] ر. ك. الاقبال، ج ٣، ص ٧٩؛ و به نقل از آن بحار، ج ٩٨، ص ٢٧٣.

[٤] ابصار العين، ص ١٥٨.