با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩٩ - چرا امام حسين عليه السلام زنان و كودكان را همراه برد؟

به راستى چه حكمتى در اين مشيت الهى و فرمان نبوى و ترس امام بر امانت‌هاى نبوت و اصرارشان بر خروج همراه حضرت نهفته است؟

اگر بانوان خاندان رسالت براى مثال در مدينه يا مكه مى‌ماندند، چه بر سرشان مى‌آمد؟

مرحوم شيخ عبد الواحد مظفر در كتاب «توضيح الغامض من اسرار السنن و الفرائض» بر اين باور است كه چنانچه حسين عليه السلام زنان و كودكان را در مدينه باقى مى‌گذاشت، حكومت اموى نه تنها آنان را در تنگنا قرار مى‌داد، بلكه آشكارا آنان را دستگير كرده به سياهچال مى‌انداخت. آن حضرت چاره‌اى جز يكى از دو كار مهم نداشت، كه پذيرش هر كدامشان موجب فلج شدن نهضت مقدسش مى‌گشت!

يا براى حفظ سلامت خانواده تسليم دشمن شدن و صحنه را به رقيب واگذار كردن؛ كه با قيام اصلاح‌طلبانه‌اى كه امام عليه السلام همه خطرهايش را به جان خريده بود تعارض داشت؛ و يا اين كه رهسپار احياى دعوت خويش گردد و بانوانى را كه بر اساس وحى الهى بايد در پرده عزت و احترام باشند ترك بگويد؛ و اين چيزى بود كه غيرت حسينى تاب آن را نداشت.

بنى‌اميه مردمانى بودند بى‌حيا كه به هيچ كدام از مبانى اسلامى پاى‌بند نبودند. آنان براى رسيدن به مقاصد پليد خويش به هر كارى دست مى‌يازيدند و براى رسيدن به هدف‌هاى نامشروع خويش از ارتكاب زشت‌ترين منكرات دينى و عقلى ابايى نداشتند.

مگر نشنيده‌ايم كه اينان همسران عمرو بن حمق خزاعى، عبيد الله بن حر جعفى و كميت اسدى را به زندان افكندند؟ [١]

[١] حياة الامام الحسين بن على عليه السلام، ج ٢، ص ٣٠. نقل شده است كه سيصد هزار زندانى زن و مرد از زندان حجاج آزاد شدند و پنجاه هزار مرد و سى هزار زن، كه دوازده هزار تن آنها برهنه بودند، در زندان‌هاى او جان باختند. (حيوة الحيوان، ج ١، ص ٩٦ و ٢٤١).