تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٩٨ - شرح آيات

عدد شما بيشترين شماره مردمان است، آيا ممكن است صد نفر شما از مقابله با يكى از آنان عاجز بماند؟! [٨٤] و مردى از قريش به نام ابو الأشد گفت: اى گروه قريش! از نوزده تن مهراسيد، من از شما با شانه راستم ده نفرشان را دور مى‌كنم و با شانه چپم نه نفر، [٨٥] پس خداوند متعال آيه ٣١ را فرو فرستاد.

وَ ما جَعَلْنا أَصْحابَ النَّارِ إِلَّا مَلائِكَةً- و دوزخبانان را جز از فرشتگان نيافريديم.» خدا بندگان خويش را به هر چه كه خواهد مى‌آزمايد، و از جمله اين آزمايشها فرمان دادن ايشان است به ايمان آوردن به غيب، و هر چه غموض و پوشيدگى غيب سخت‌تر باشد، ايمان آوردن به آن دشوارتر خواهد بود، و درجه آن براى نزديكتر شدن به خدا بالاتر، و به همين سبب در حديثى از امام صادق (ع) آمده است: «ما صابرانيم و شيعه ما صبورتر از ما است (راوى گفت) گفتم: فدايت شوم! چگونه شيعه شما از شما صبورتر مى‌شود؟! گفت: «زيرا كه ما بر چيزى كه مى‌دانيم شكيبايى مى‌كنيم و شيعه ما بر چيزى كه از آن آگاهى ندارد چنين مى‌كند». [٨٦] و خداوند متعال ايمان به غيب را ركنى اساسى در شخصيت ايمانى قرار داده، و از اين راه بسيارى از حقايق همچون مرگ و برزخ و آخرت پنهان و پوشيده مانده، و اما كافران و مشركان و بيماردلان را غيب بر مقدار آزمايش و گريزى كه با آن رو به رو هستند مى‌افزايد، و اين نه از آن روى است كه اين چيزها واقعيت ندارد، چرا كه نشانه‌هاى راهنماى به آنها فراوان است، بلكه بدان سبب است كه ايمان به آنها خواستار درجه بالايى از دانش و ايمان است كه كسى جز بندگان صاحب تميز و پرهيزگار خدا يعنى‌ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ [٨٧] را به آن راهى نيست، و راه رسيدن مؤمنان به يقين پيدا كردن به غيب دو امر است