تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٩٣ - شرح آيات

آموخته مى‌شود.» براى كلمه «يؤثر» در اين جا دو معنى است كه سياق هر دو را با هم در نظر داشته است

نخست: آنچه از ديگران نقل مى‌شود كه بيشتر مفسران بر آنند، يعنى آن را از نيروهاى مقتدر بر خودش يعنى جادوگران و شياطين آموخته است، و اين گرفته شده از اين گفتار ايشان است كه «أثرت الحديث اثره اثرا» يعنى آن سخن را درباره آثار قومى از روى آثار ايشان بيان كردم، و حديث مأثور يعنى حديثى كه از فلان كس روايت شده است.

دوم: چيزى كه جانها نسبت به آن تمايل پيدا مى‌كند و آن را بر چيز ديگر ترجيح مى‌نهد. و در المجمع آمده است: و به قولى از/ ٨٧ «ايثار» است، يعنى جادويى است كه نفوس آن را اختيار مى‌كند و به سبب شيرينى آن برمى‌گزيند. [٧٤] طاغوتان و مخالفان با رسالت از اين راه براى كاستن از شأن و ارزش دو امر مهم كوشيده‌اند

يكى از آنها: معجزه قرآن از لحاظ ظاهرى و باطنى آن، و ديگرى: نمود قبول كردن رسالت تازه و در آمدن به دين فرستاده خدا، و به همين سبب بود كه وليد- همچون هر طغيانگر و مترف- تلاش براى آن مى‌كرد كه به هدفهاى پليد خود در پشت‌سر اين اتهام گمراه كننده تحقق بخشد

١- درست جلوه‌گر ساختن شكست ايشان در مبارزه اساسى با اسلام و ارزش و رهبرى و حزب آن.

٢- گمراه كردن مردم از حق، و حدّى براى تمايل دخول ايشان به دين تازه قرار دادن.

متّهم كردن قرآن به جادويى، گريزگاهى براى ايشان بود تا از طريق آن عقده‌اى را كه هر مبارز با قرآن با آن مواجه بود، از ميان ببرد، و آن اين كه آثار حكمت و علم الاهى آشكارا در آن مشاهده مى‌شد. قرآن هر خردمند با انصاف را به‌