تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٥٨ - شرح آيات

آن دختر را چون به دنيا آمد، «مى‌ميرى» نام نهادم و گور داماد متعهد و با وقارى است.

و در الدر المنثور آمده است كه: صعصعة بن ناجية المجاشى، نياى فرزدق، گفت كه به رسول اللَّه (ص) گفتم: يا رسول اللَّه! من در جاهليت كارهايى انجام داده‌ام، آيا در برابر آنها مزدى به من داده خواهد شد؟ و پيامبر گفت: «چه كارى انجام دادى؟»، گفت: از كشته شدن سيصد و شصت نوزاد دختر كشتنى، با پرداختن بهايى برابر با دو ماده شتر آبستن و هماهه و يك شتر نر در مقابل هر نوزاد جلوگيرى كردم، آيا اين كار را اجرى هست، و رسول- صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم- گفت: «از آن روى كه خدا با مسلمان شدنت بر تو منت نهاد، البته مزد آن را خواهى گرفت». [٦] به حق بايد گفت كه سقوط آدمى در دوزخ فساد و گناه هولناك است، و اگر رحمت خدا دستگير و ياور او نشود، به ترازى از پستى و رذالت كشيده مى‌شود كه فرزندان خود را زنده به گور مى‌كند، و شايد اشاره به نوزادان دختر در اين آيه به عنوان منحصر بودن به آنان نبوده باشد، بلكه بدان جهت است كه اينان ضعيف‌تر و ترحم‌انگيزترند، چه آيات ديگرى دلالت بر آن دارد كه نوزادان پسر نيز چنين سرنوشتى داشته‌اند، در آن جا كه پروردگارمان مى‌گويد وَ لا تَقْتُلُوا أَوْلادَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلاقٍ نَحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَ إِيَّاكُمْ‌- و پسران خود را از بيم فقر مكشيد كه ما روزى دهنده آنان و شماييم». [٧]/ ٣٥٦ اگر امروز مشاهده مى‌كنيم كه قوانينى مانع كشتن اولاد وجود دارد، و بلكه عواطف رقيقى فرزندان را همچون سپرى حمايت مى‌كند و مراقبت عالى از آنان به عمل مى‌آيد، اين همه به فضل آموزشهاى رسالتهاى الاهى است، و اگر آنها وجود نمى‌داشت، بشريت به دوران جاهلى پيشين خود باز مى‌گشت، چه نتيجه فلسفه‌هاى‌