تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٦٦ - شرح آيات
بشر نيز وابسته به همين پرتوها و در نتيجه به خورشيد است، و نزديكترين مثال براى اين واقعيت دوره گردش آب است. بر اثر تابش خورشيد بر زمين و اقيانوسهاى آن، آبها بخار مىشود و به صورت ابر در مىآيد، و سپس بادها سبب جا به جا شدن اين ابرها مىشوند، و فرو ريختن باران از ابرها عاملى است كه با آن خداوند متعال هر گونه خير را براى ما فراهم مىآورد.
وَ أَنْزَلْنا مِنَ الْمُعْصِراتِ ماءً ثَجَّاجاً- و از ابرهاى فشرده آبى ريزان فرو فرستاديم.» چرا ابرها به نام معصرات خوانده شدهاند؟ آيا بدان سبب است كه بخشى از آنها بر بخشى ديگر تراكم پيدا مىكند و سبب ايجاد فشار و در نتيجه توليد باران مىشود، يا اين كه بر اثر فشرده شدن نظامى طبيعى در هنگام فرو ريختن باران در آنها به وجود مىآيد (چنان كه گفتهاند)، يا آن كه در اين آيه اشاره به حالت فرو ريختن باران شده و آن را به فشردن جامه براى بيرون راندن آب از آن تشبيه كرده است؟ اين همه محتمل است.
اما ثجاج را به معنى پياپى فرو ريزنده گفتهاند.
/ ٢٥٨ [١٥- ١٦] بدين گونه خدا آب درياها را پس از شيرين كردن آنها بر اثر تبخير به طرف آسمان بالا مىبرد و آن را به صورت ابر متراكم شده بر فراز مساحتهاى گسترده در مىآورد، و سپس آن را به هر جاى از زمين كه خواهد مىبرد و با بارانى كه از آن فرو مىريزد آن ناحيه را سيراب مىكند، و كوه و دشتى باقى نمىماند مگر اين كه بركات الاهى شامل آن مىشود ... و سپس اين باران فضا را از چركها و پليديها و غبار پاك مىكند و به كشتن و نابود كردن ميكروبها مدد مىرساند. و اما بر سطح زمين، باران سبب روييدن گياهان و به دست آمدن انواع گوناگون مواد غذايى همچون دانههايى مىشود كه از مهمترين منابع خوراكى انسان محسوب مىشوند و نيز سبزيها و ميوهها از بركات همين باران است.
لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَ نَباتاً* وَ جَنَّاتٍ أَلْفافاً- تا از آن دانه و گياه و باغهاى پر درخت با درختان درهم پيچيده بيرون آوريم.»