تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٦٥ - شرح آيات

مى‌دارد.

[١٣] زمين قدرتهاى خود را از كجا به دست مى‌آورد؟ زمين مادر ما است، پس مادرى كه به آن نيرو و انرژى مى‌رساند كيست؟ آن خورشيدى است كه از فاصله تقريبى صد و پنجاه ميليون كيلومتر آن را با روشنى و گرمى شير مى‌دهد، و از خلال پرتوهاى خورشيد گياهان و جانوران خوراك خود را به دست مى‌آورند و مواد كانى مختلف در زمين پديدار مى‌شود.

وَ جَعَلْنا سِراجاً وَهَّاجاً- و چراغى فروزان و سوزان (خورشيد) آفريديم.» بنا بر گفته راغب در مفردات، منظور از وهج پرتوافكنى است.

/ ٢٥٧ آيا از خلال آيات پروردگارمان كه در قرآن از آنها ياد كرده، به نامهاى نيكوى (اسماء الحسنى) او راهنمايى نمى‌شويم؟ و اگر از خلال آيت خورشيد به قدرت و حكمت و علم و تدبير پروردگارمان پى نبريم، ديگر از كجا مى‌توانيم به هدايت دست يابيم؟ خدا خورشيد را مسخر زندگى بشر ساخته و اين كره گداخته و افروخته را در فضا فراهم آورده است.

درجه حرارت خورشيد در حدود شش هزار درجه فارنهايت است، كه اين به سطح آن تعلّق دارد، و دماى اعماق آن به ميليونها درجه مى‌رسد، و اين كره افروخته از خود پرتوهايى بيرون مى‌دهد كه تا بيش از صد هزار كيلومتر در فضا پيش مى‌روند، و منشأ توليد آنها فعل و انفعالات اتومى و هسته‌اى است كه در هر ثانيه از جرم خورشيد نزديك چهار ميليون تن را به مصرف مى‌رساند. [٦] خدا ميان خورشيد و زمين بدان جهت مسافت محدودى را قرار داده است كه زمين بتواند از انرژى خورشيد بهره‌گيرى كند بى آن كه آسيبى را از آن متحمل شود، و اگر مسافت بيش از اين مى‌بود زمين منجمد مى‌شد، و در صورت كمتر بودن فاصله آتش مى‌گرفت.

[١٤] و در آن صورت كه زمين از پرتوهاى خورشيد تغذيه مى‌شود، زندگى‌