تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٠١ - شرح آيات
ماده كانى را از حيث طلا يا جز آن بودن آشكار مىكند، در صورتى كه همين آيه و آنچه از حقيقت مؤمنان كه آشكار مىسازد، درجه بالايى از ايمان است از لحاظ يقين و تسليم به آيات و وعدههاى خدا كه به آن دسترس پيدا مىكنند.
لِيَسْتَيْقِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ- تا كسانى كه به ايشان كتاب (تورات) داده شده است، به يقين برسند.» گفته شده كه مقصود از آن كسان جهودان و ترسايانند، و سبب يقين پيدا كردن ايشان اين است كه در كتاب تورات/ ٩٤ و انجيل ايشان شماره فرشتگان سقر ذكر شده است، و از اين راه قرآن ايشان را مىخواند كه به يقينى بودن نزول قرآن از جانب خدا گردن نهند، و نزديكتر حمل كردن معنى بر آن علمايى است كه رسالت خدا را حمل مىكنند، يا كسانى كه به ايشان كتاب عطا شده است، و كتاب در اين جا به معنى علمى است كه در آن ثبت شده است. و از آن روى بايد يقين كنند كه آنچه آيه براى ايشان مطرح مىسازد، براى ايشان حقيقتى تازه از غيب را آشكار مىسازد كه مىبايستى بر ايمان ايشان بيفزايد، از آن جهت كه با هر حقيقت از غيب كه به آن ايمان دارند، سبب بالا رفتن درجهاى براى ايشان در نردبان يقين است.
وَ يَزْدادَ الَّذِينَ آمَنُوا إِيماناً- و ايمان كسانى كه ايمان آوردهاند افزوده شود.» چرا كه مؤمن، هر اندازه كه بر چيزى از غيب آگاهى حاصل كند، معرفتش بدان به همان گونه تكامل پيدا مىكند، و شك نيست كه اين گونه معرفت اثر روحى خود را در شخصيت او منعكس مىسازد، و در نتيجه بر ترس او از خداوند متعال و بر ايمان او و عمل به احكام و شرايع وى افزوده مىشود.
وَ لا يَرْتابَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ وَ الْمُؤْمِنُونَ- و كسانى كه كتاب (خدا) به ايشان داده شده شك نخواهند كرد.» يعنى به مرتبهاى از ايمان برسند كه شكى با آن همراه نباشد، و اين از درجات بسيار بالاى ايمان است، زيرا كه اندكى از مؤمنان كسانى هستند كه مىتوانند دلهاى خود را از رسوبهاى شك و ترديد پاك كنند، و چون كسى به اين