تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٥٨ - شرح آيات

نيك كردند و آنها تنها كسانى هستند كه خداوند پيوسته به آنها پاداش خواهد.

إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ‌- جز كسانى كه ايمان آوردند و كار نيك كردند.» در معناى استثنا گفته‌اند كه در اين جا منقطع است زيرا كافران جز مؤمنان هستند و ديگر استثنا در اين جا معنا ندارد.

لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ‌- پاداش آنها را پايانى نيست.» اين درست است كه اجر به اندازه سختى خواهد بود ولى پاداش اخروى هميشگى است و اگر به آيه‌اى بر بخوريد كه در آن خانه‌اى از خانه‌هاى بهشت توصيف شده باشد اين خانه همچون خانه‌هاى دنيا نيست كه مدّتى بعد ويران شود بلكه خانه‌اى است هميشگى. ساير پاداشهاى آخرت نيز چنين است. خداوند آنها را نصيب ما كند.

گفته‌اند: كلمه «ممنون» به معناى قطع است. نافع بن ازرق از ابن/ ٤٥٧ عباس درباره آيه «لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ‌» پرسيد. گفت: يعنى پيوسته و غير مقطوع. پرسيد

آيا عرب با اين معنا آشناست؟ گفت: آرى، اخو يشكر اين معنا را در شعر خود آورده است آن جا كه مى‌گويد

فترى خلفهن من سرعة الرجز مع منينا كأنه أهبا.

مبرد مى‌گويد: منين به معناى غبار است زيرا مانع ديدن آن سوى خود مى‌شود. [٩]