تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٥٧ - شرح آيات

مى‌دهند و لذا هيچ گونه حجت و پند و عبرتى در آنها كارگر نمى‌افتد.

فَما لَهُمْ لا يُؤْمِنُونَ‌- پس چيست آنان را كه ايمان نمى‌آورند.»/ ٤٥٥ [٢١] هنگامى كه قلب انسان به آبشارى از نور متّصل مى‌شود ديگر قلب خود را در اختيار ندارد و تنها بايد به نداى وحى پاسخ گويد و كدامين قلب ديده‌ورى است كه در برابر اين وحى خاضع نگردد، وحيى كه نزديك است كوه‌هاى سر به فلك كشيده را درهم شكند.

وَ إِذا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنُ لا يَسْجُدُونَ‌- و هنگامى كه قرآن خوانند به سجده نيفتند.» گفته‌اند: «سجود» در اين جا به معناى تسليم و خضوع است.

[٢٢] حجّتهاى الهى هر چه هم رسا باشد باز فرد منكر هم چنان معانده خواهد كرد و دروغ خواهد گفت، زيرا پيشاپيش تصميم گرفته آن را تصديق نكند، به همين سبب ايستار او نشان دهنده ضعف حجّت نيست بلكه انحراف نفسانى او را مى‌رساند.

بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُكَذِّبُونَ‌- بلكه كافران تكذيب مى‌كنند.» [٢٣] تكذيب ظاهرى آنها واقعيت و ميزان تأثّر آنها از حجّت را باز نمى‌تاباند، زيرا آنها نيز بشر هستند و دلايل روشن تا ژرفناى وجود آنها نفوذ مى‌كند ولى آنها خود را مى‌فريبند و به خويش دروغ مى‌گويند.

وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِما يُوعُونَ‌- و خدا به آنچه در دل دارند آگاه است.»/ ٤٥٦ وعى به معناى حفظ است و «اناء»، «وعاء» ناميده مى‌شود زيرا كه طعام را حفظ مى‌كند و مفسّران در معناى آن گفته‌اند: «اللَّه اعلم بما يضمرون».

[٢٤] بر اساس آنچه اظهار مى‌كنند خداوند آنها را محاسبه مى‌كند، زيرا قلب كافر به دروغگو بودن او گواهى مى‌دهد.

فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ‌- پس آنها را به عذابى دردناك بشارت بده.» خواه محاسبه را قبول داشته باشند يا خير.

[٢٥] از اين عموميت استثنا شده است كسانى كه ايمان آوردند و كار