اين مسابقه و پيشى جستن نسبت به ديگران در خصوص انجام دادن كارهاى نيك مورد پسند خدا و دست يافتن به بهشت باشد كه نعيم جاودانى است، و اين آيه يكى از آيات قرآنى است كه اين تمايل مبارك را در راه درست و استوار آن بر ما عرضه مى‌دارد، و آن شتاب ورزيدن به خيرات و مسابقه دادن در بزرگواريها و مكرمات است، چنان كه پروردگار ما سبحانه و تعالى گفته است وَ سارِعُوا إِلى‌ مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ‌، [٣٠] و نيز فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ أَيْنَ ما تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعاً، [٣١] و نيز إِنَّهُمْ كانُوا يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ وَ يَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً. [٣٢] اگر بنا باشد كه آدمى درباره دست يافتن به چيزى به مسابقه بپردازد، بهترين چيزى كه مى‌بايستى مسابقه بر سر آن صورت‌پذير شود، همان رحيق مختوم است كه عنوان مكملى براى رشته‌اى از نعمتهاى مستمر و به هم پيوسته دارد، و شايد سرّ ياد كردن از اين جمله در هنگام بيان اين نعمت همين بوده باشد، زيرا كه آن كامل كننده ديگر نعمتها است، يا حكايت از بزرگى اين نعمت مى‌كند و اين كه لذت بزرگ آن قابل مقايسه با ديگر لذتها، حتى لذت و نعيم آخرت نيست، يا بدان جهت كه از آداب نوشيدن نوشابه در نزد اهل آن در دنيا نيز يكى آن است كه جامها را از دست يكديگر بربايند و در اين كار به رقابت و مسابقه با يكديگر بپردازند.

هر چه بوده باشد، رقابت و مسابقه در رحيق مختوم در آن روز، هنگامى صورت اتمام مى‌پذيرد كه امروز در دنيا/ ٤٢٦ براى انجام دادن كارهاى خير و نيك شتاب كنند و در آنها با يكديگر مسابقه دهند؛ و در خبر آمده است كه ترك باده‌نوشى در دنيا بهاى دست يافتن به رحيق مختوم در آخرت است، به همان كه پاداش سيراب كردن و طعام دادن به مؤمن نيز رحيق مختوم است.

در سفارش پيامبر- صلّى اللَّه عليه و آله- به على- عليه السلام- آمده‌

[٣٠] - الحديد/ ٢١.

[٣١] - البقرة/ ١٤٨.

[٣٢] - الأنبياء/ ٩٠.