تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٢٨ - شرح آيات
كينه و طمع و حرص، چهره او به آثار نعمتها درخشندگى پيدا مىكند، به همان گونه كه گياه شكوفه مىكند و به گل مىنشيند، اهل بهشت نيز بر رخسارههاى زيبايشان آثار تر و تازگى و نورانيت نعيم مشاهده مىشود.
تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ- در چهرههاى ايشان تر و تازگى ناز و نعمت را مىبينى و مىشناسى.» شايد تعبير به «تعرف» خبر از آن مىدهد كه تو از وفور نعمتى كه در آن غوطهورند، با نگريستن به چهرههاشان آگاهى پيدا مىكنى، چه تر و تازگى را درجهها و گونههايى است، و آنچه را كه در پشت سر آنها از عوامل و درجات نعمت وجود دارد، منعكس مىسازد.
[٢٥] و جلسههاى انس و دوستى جز با نوشيدن يك نوشابه كامل نمىشود كه سبب افزوده شدن سرور و نشاط ايشان است.
يُسْقَوْنَ مِنْ رَحِيقٍ مَخْتُومٍ- به ايشان مىنوشانند از رحيق سر به مهر.» گفتند: رحيق شراب پاكيزه است، و بعضى گفتهاند كه: آن شراب كهنه سفيد رنگ خالى از تزوير است، و اما مهردار بودن نشانهاى از بزرگداشت نوشنده آن است و نشان مىدهد كه پيش از نوشيدن وى دست ديگرى به آن نرسيده بوده است.
[٢٦] و در آن صورت كه زمينه مهر كردن شراب معمولا پارهاى گل چسبنده بوده، زمينه مهر كردن شراب بهشتى مشك پر عطر است.
/ ٤٢٥ خِتامُهُ مِسْكٌ- زمينه مهر آن مشك است.» كه بر خوشبويى و زيبايى آن مىافزايد، و بر ما است كه دامنه اين نعمتها را پيش خود تصور كنيم و با تمام همت و نشاط براى دست يافتن به آنها بكوشيم.
وَ فِي ذلِكَ فَلْيَتَنافَسِ الْمُتَنافِسُونَ- و در اين مىبايستى رقيبان و مسابقهدهندگان با يكديگر به مسابقه بپردازند.» در ضمير آدمى تمايل راسخى وجود دارد كه او را به پيشى گرفتن و سبقت جستن بر ديگران مىخواند، و بيشتر اوقات اين تمايل فطرى درباره امور دنيوى و نعيم زايل شونده آن است، در صورتى كه عقل ما را به آن راهنمايى مىكند كه مىبايستى