تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٩٣ - شرح آيات

مى‌كنند.

وَ يُطافُ عَلَيْهِمْ بِآنِيَةٍ مِنْ فِضَّةٍ وَ أَكْوابٍ كانَتْ قَوارِيرَا و (پسرانى) در ميان ايشان همراه با ظرفهايى از سيم و جامهايى در گردشند كه از آبگينه ساخته شده است.» شايد آنيه يعنى ظرفى كه در آيه به آن اشاره شده، وسيله‌اى براى آن است كه پسران جامهاى نوشابه را در آن بگذارند و به بهشتيان عرضه دارند، يا ظرف مخزن نوشابه‌اى است كه از آن در جامها و گيلاسها ريخته مى‌شود، يا ظرفهاى حامل خوراكى و ميوه‌هايى است كه پسران آنها را در ميان دوستان خدا به گردش در مى‌آورند. در صورتى كه جامها دسته و گردنى دارد و در ساخت آنها قدرت و كرامت خدا نسبت به دوستانش متجلى مى‌شود.

قَوارِيرَا مِنْ فِضَّةٍ- آبگينه‌هايى از سيم.» امام صادق گفت: «ديد و نظر در سيم و نقره بهشتى چنان نفوذ مى‌كند كه در آبگينه»، [٢٧] و از قتاده نقل است كه گفت: «صفاى قوارير در سفيدى نقره است». [٢٨] و ابن عباس گفت: اگر سيم را چندان بكوبى و نازك كنى كه همچون بال مگس شود، آب از پشت آن ديده نخواهد شد، ولى قوارير بهشت نقره سفيدى است كه صفا و شفافى آبگينه دارد. [٢٩] و هرگز بشر نمى‌تواند حقيقت نعمتى از نعمتهاى بهشت را تصور كند.

/ ١٨٤ سپس قرآن به بيان صفت ديگرى درباره جامها و گيلاسهاى بهشتى كه پسران بر مؤمنان عرضه مى‌كنند مى‌پردازد و مى‌گويد

قَدَّرُوها تَقْدِيراً- كه آنها را به اندازه پر كرده‌اند.» ابن عباس گفت: آنها را به اندازه مى‌آورند و چيزى از آنها بر جاى نمى‌ماند، و چيزى پس از آن هوس نمى‌كنند، و مجاهد گفت: آن جامها چندان‌