در پرتو حديث - مسعودی، عبدالهادی - الصفحة ٩٧

وكيل جعلى و دروغ پرداز ، آن عصر است كه جواب هاى نوشته شده در توقيع را از آن خود مى خواند. حضرت حجت ، توسط نوبختى ، ادعاء او را انكار و توقيع را تأييد مى كند ، و كلماتى مى فرمايد كه در تأييد جريان عرضه و تشديد آن موثّر بوده است. [١] اينك برخى احاديث عرضه شده در توقيع را مى آوريم. راوى ، پرسشگر و صاحب نامه ، محمّد بن عبداللّه حميرى است و جواب ها ، از حضرت حجّت است. ١ . حِميَرى: روىَ لنا عن العالم عليه السلام أنّه سُئل عن إمام قومٍ صلّى بهم بعض صلاتهم و حدثت عليه حادثة ، كيف يعمل من خلفه؟ فقال: يُؤخّر و يُقّدم بعضُهم و يُتّم و يغتسل من مسّه. التوقيع: ليس على من نحّاه إلّا غسل اليد ، و إذا لم تحدث حادثة تقطع الصلاة ، تمّم صلاته مع القوم؛ [٢] حميرى مى پرسد: روايت شده كه از عالم عليه السلام مى پرسند ، اگر براى امام جماعت در ميان نماز حادثه اى رخ دهد ، مأمومين چه كنند؟ ايشان پاسخ مى دهد: امام را عقب مى برند و يك نفر به عنوان امام جلو مى آيد و نماز را به پايان مى برد ، و آن كه به امام دست زده ، غسل «مس ميّت» مى كند. توقيع: بر شخصى كه امام را دور كرده ، فقط شستن دست لازم است ، و اگر حادثه منجر به قطع نماز نشود ، نمازش را با جماعت به پايان مى برد. قسمت بعدى توقيع ، سبب ترديد راوى را بيان مى كند كه عرضه اى ديگر به شمار مى آيد. همچنين در اين توقيع ، نمونه هاى ديگرى از عرضه حديث و يا گفته هاى اصحاب و راويان آمده است ، كه روايت هاى مربوط به خواندن سوره هاى قدر و توحيد در نماز و وقت اعمال وداع ماه رمضان ، از آن جمله اند. [٣] ٢ . حميرى مكاتبه اى ديگر نيز دارد كه طبرسى در احتجاج ، آن را نقل كرده است. از