در پرتو حديث - مسعودی، عبدالهادی - الصفحة ١٢٧
٢٥ . قاسم بن ثابت السَّرقُسْطي [١] (٣٠٢ه ) ٢٦ . أبومحمّد القاسم بن محمّد الأنباري (٣٠٤ه ) ٢٧ . أبوموسى سليمان بن محمّد بن أحمد الحامض (٣٠٥ه ) ٢٨ . أبومحمّد سلمة بن عاصم الكوفي (٣١٠ه ) ٢٩ . أبوبكر محمّد بن الحسن (ابن دريد) (٣٢١ه ) ٣٠ . محمّد بن عثمان الجعد (٣٢٢ه ) ٣١ . أبوبكر محمّد بن القاسم الأنباري (٣٢٧ يا ٣٢٨ه ) ٣٢ . أبوالحسين عمر بن محمّد بن القاضي المالكي(ابن درهم) [٢] (٣٢٨ه ) ٣٣ . أبوعمر محمّد بن عبدالواحد المطرز الباوردي (غلام ثعلب) [٣] (٣٤٥ه ) ٣٤ . أبومحمّد عبداللّه جعفر (ابن درستويه) (٣٤٧ه ) ٣٥ . أبومحمّد القاسم بن محمّد الديمرتي الأصبهاني (حدود ٣٥٥ه ) ٣٦ . أبوسليمان حمد بن محمّد إبراهيم الخطّابيالبستي الشافعي (٣٨٨ه ) ٣٧ . أبوعبيد أحمد بن محمّد الهروي [٤] (٤٠١ه ) ٣٨ . أبوالقاسم إسماعيل بن الحسن بن الغازي البيهقي [٥] (٤٠٢ه ) ٣٩ . أبوالفتح سليم بن أيّوب الرازي الشافعي [٦] (٤٤٧ه ) ٤٠ . إسماعيل بن عبدالغافر الفارسي (٤٤٩ه ) ٤١ . إبراهيم بن محمّد بن إبراهيم النسوي (٥١٩ه )
[١] نام كتاب وى «الدلائل» است كه مجله «معهد المخطوطات العربية» آن را در شماره دهم خود ، به سال ١٣٨٤ هجرى ، در باب «حديث الشعبي في صفة الغيث» به چاپ رساند . [٢] ياقوت حموى آن را چنين توصيف كرده است : «كتابى بزرگ كه آن را به پايان نرساند» (معجم الاُدباء ، ج ٥ ، شماره ٢٠٩٧) . [٣] اين كتاب ، واژه هاى غريب احاديث را در «مسند احمد بن حنبل» شرح داده و از اين رو «غريب مسند احمد» نام گرفته است . [٤] كتاب وى ، واژه هاى غريب قرآن را نيز در بردارد و از اين رو «غريبين» ناميده مى شود . [٥] «سمط الثريّا في معاني غريب الحديث» نام كتاب او است . [٦] او كتاب ابو عبيد و ابن قتيبه را گردهم آورد و نام كتاب خود را «تقريب الغريبين» نهاد . وى برخى از مطالب را مختصر كرد كتابش را در سال ٤٢٤ هجرى به پايان برد .