در پرتو حديث - مسعودی، عبدالهادی - الصفحة ٧٤

الشمالين» است كه مى گويد: پيامبر در نماز چهار ركعتى پس از تشهد ركعت دوم ، سلام داد ، ولى با يادآورى يكى از اصحاب برخاست و پس از نماز ، سجده سهو به جا آورد. حسن بن صدقه به حضور امام مى آيد و حديث را عرضه مى كند. گزارش او چنين است : قلت لأبى الحسن الأوّل: أسلّم رسول اللّه فى الركعتين الاُولتين؟ فقال: نعم ، قلت : حاله حاله ؟ قال : إنّما أراد اللّه عزّ وجلّ أن يفقّههم؛ [١] به امام كاظم عرض كردم: آيا حضرت رسول در دو ركعت نخست سلام داد؟ حضرت فرمود: بلى . گفتم : با اين شأن و موقعيت؟! گفت: خدا مى خواست از اين طريق به مردم حكم مسئله را بياموزد. روايت ديگرى ، تمام واقعه را گزارش كرده ، ولى سبب آن را رحمت خداوند دانسته است ، تا مسلمانان اين گونه اشتباهات را بر يكديگر عيب نگيرند ، و راه جبران معلوم شود [٢] . گفتنى است در سند روايت ، منصور بن عباس واقع است كه استقامت اعتقادى و وثاقتش ، نيازمند بررسى است. [٣] ٥ . حسن بن جهم كه از خاندان زراره و يار دو امام بزرگ ، حضرت كاظم و رضا مى باشد ، و بر هر يك ، حديث هايى را عرضه كرده است ، او مى گويد: دخلت على أبى الحسن و قد اختضب بالسواد ، فقلت: أراك قد اختضبت بالسواد! فقال: إنّ فى الخضاب أجراً ، و الخضاب التهيئة ممّا يزيد اللّه عز و جلفى عفّة النساء ، و لقد ترك النساء العفّة بترك أزواجهنّ لهنّ التهيئة. قلت: بلغنا أنّ الحنّاء يزيد فى الشيب ، قال : أىّ شى ء يزيد فى الشيب؟ الشيب يزيد فى كلّ يوم ؛ [٤] حسن بن جهم مى گويد: برامام كاظم وارد شدم ، در حالى كه موهايش را سياه رنگ