شديد ، كتاب هايشان را پنهان كردند. از اين رو ، چيزى از آنها روايت نشد و چون مردند ، آن كتاب ها به ما رسيد. امام فرمود: از آنها نقل كنيد كه حق هستند. در پى اين تأييد ، محمّد بن حسن كتاب هاى متعددى را نقل مى كند. نجاشى و شيخ طوسى ، مواردى از روايت كتاب را به وسيله او ، گزارش كرده اند. [١] عرضه كتاب يوم و ليلة يونس بن عبدالرحمان نيز ، به وسيله كشّى گزارش شده است. [٢] تفصيل عرضه اين كتاب را ، به جهت تكرارش بر امام دهم و امام يازدهم عليهماالسلام ، در بخش هاى آينده مى آوريم. امام جواد عليه السلام افزون بر تأييد به هنگام عرضه ، خود نيز در ضمن عيادت از احمد بن ابى خلف ، كتاب را مى بيند و پس از نگرش دقيق و صفحه به صفحه از آغاز تا پايان كتاب ، با سه بار طلب رحمت براى نويسنده اش يونس بن عبد الرحمان ، آن را تأييد مى كند.

عرضه حديث بر امام هادى عليه السلام

دوره امام هادى عليه السلام ، آغاز مجدد حبس آشكار امامان شيعه است. ظاهرسازى ها و رياكارى هاى مأمون و معتصم نسبت به امام رضا و امام جواد عليهماالسلام به پايان مى رسد ، و متوكل عباسى چهره حقيقى خلافت را نشان مى دهد. اين معنا از القاب دو امام بزرگ ، امام هادى عليه السلام (صاحب العسكر) و امام حسن عسكرى عليه السلام ، هويداست. به اقتضاى اين وضعيت ، تعداد فراوانى از نقل ها و عرضه ها ، از طريق مكاتبه و نامه نگارى صورت مى گيرد. نمونه بارز اين تلاش سخت ، ابراهيم بن محمّد همدانى مى باشد. او كه از اصحاب چندين امام شمرده مى شود ، در برخى مكاتبه هايش احكام فقهى را پرسيده است[٣] ، و گاه روايت

[١] فهرست نجاشى ، ص ١٠٤ ، شماره ٢٥٩ و ص ١٧٤ ، شماره ٤٥٨ ؛ فهرست طوسى ، ص ٣٨ ، شماره ١٠٩ و ص ٧٣ ، شماره ٢٩٨ و ص ٧٦ ، شماره ٣٠٧. [٢] رجال كشّى ، ج ٢ ، ص ٤٨٤ ، ح ٩١٦ . [٣] براى آگاهى از اين گونه مكاتبه هاى او ، بنگريد : الكافى ، ج ١ ، ص ١٠٢ ، ح ٥؛ ج ٤ ، ص ١٧٢ ، ح ٩؛ ج ٥ ، ص ٢٧٠ ، ح ٢؛ ج ٥ ، ص ٣٤٧ ، ح ٣؛ ج ٧ ، ص ٣٦ ، ح ٣٢ ؛ تهذيب الحكام ، ج ٢ ، ص ٣٠٩ ، ح ٢٧؛ ج ٧ ، ص ٢٠٧ ، ح ٥٦؛ ج ٨ ، ص ٥٧ ، ح ١٠٥؛ ج ٩ ، ص ١٤٤ ، ح ٤٦ ، و ص ٢٤٢ ، ح ٢٩.