در پرتو حديث - مسعودی، عبدالهادی - الصفحة ٤٦

ديگر مى دهد و وظيفه عالمان و محدّثان روشن انديش را مشخص مى سازد و آنان را از اين خطر بزرگ آگاه مى كند. امام باقر عليه السلام مى فرمايد: مَن دان اللّه بغير سماعٍ عن صادقٍ ، ألزمه اللّه التيه إلى يوم القيامة؛ هركس به دينى عقيده مند شود بدون اين كه از شخص صادقى آن را بشنود ، دچار حيرت و گمراهى مى شود. [١] اين هشدار را در كنار احاديثى قرار دهيد كه شيعيان وعلم دوستان را به سوى اهل بيت عليهم السلام فرا مى خواند و آنان را مصداق هاى بارز هدايت ونور و علم صحيح و اهل ذكر و درهاى علم و راسخانِ در آن مى داند. خلف صالح امام باقر عليه السلام ، اين هشدار را تذكر و سپس راه نجات را نشان مى دهد. امام صادق عليه السلام مى فرمايد: إنّ العلماء ورثة الأنبياء؛ و ذاك أنّ الأنبياء لم يُوَرّثوا درهما ولا دينارا ، و إنّما أورثوا أحاديث من أحاديثهم ، فمَن أخذ بشى ءٍ منها فقد أخذ حظّا وافرا ، فانظروا علمكم هذا عمّن تأخذون ، فإنّ فينا أهل البيت فى كلّ خَلَفٍ عُدولاً ينفون عنه تحريف الغالين و انتحال المبطلين و تأويل الجاهلين؛ [٢] علماء جانشينان پيامبرانند ، چون پيامبران درهم و دينار به ارث نمى گذارند. تنها از آنان چند حديثى از احاديشان ارث برده مى شود. پس هر كه از آنها چيزى اندوخت ، بهره اى فراوان برده است. به علمتان بنگريد كه ازچه كسى مى گيريد ، در ما اهل بيت هميشه عادلانى هستند كه تحريف غاليان و بدعت هاى باطل گرايان وتفسيرهاى نادرست جاهلان را طرد مى كند. آرى ، وجود غاليان و باطل گرايان و جاهلان ، گرايش هاى نادرستى پديد آورد و مكتب هايى در درون حوزه شيعه شكل داد كه گاه خطرناك تر از انحراف هاى بيرونى بود. از اين رو ، امامان ما از سوى مخالفان و بدانديشان ، مبتلا به دو مصيبت نفاق و عناد گشتند و براى حفاظت از گروه كوچك حق جويان و سرپرستى طالبان علم حقيقى ، نقادى آنچه