در پرتو حديث - مسعودی، عبدالهادی - الصفحة ٦٨

فرمود: خداوند تبارك و تعالى از خانه اى كه در آن گوشت مى خورند ، ناخرسند است. حضرت فرمود: دروغ مى گويند ، رسول خدا فرمود: خانه اى كه در آن غيبت مردم را مى كنند و گوشت مردم را مى خورند [ نه خانه اى كه گوشت مصرف مى شود ]. و همانا پدرم به گوشت علاقه داشت و در روز فوتش ، سى درهم در دست كنيز امّ ولدش براى خريد گوشت بود. ٥ . از عرضه اين حديث ، گزارش ديگرى در دست است. مسمع ابو سيار مى گويد: مردى به امام صادق عليه السلام عرض كرد: پيشينيان ما روايت مى كنند كه خداوند از خانه اى كه گوشت در آن مصرف مى شود ، ناخرسند است. امام فرمود: راست مى گويند ، ولى معنايى كه از آن فهميده اند ، درست نيست. خداوند از خانه اى كه گوشت مردم در آن خورده مى شود ، ناخرسند است. گزارش دوّم نشان مى دهد كه تحريف در معناى حديث رخ داده ، و از اين رو ، امام اصل حديث را تأييد مى كند ، ولى معناى فهميده شده از آن را انكار مى نمايد. شبيه اين رد و انكار را در عرضه حديث بر امام رضا عليه السلام خواهيم آورد. ٦ . محمّد بن الفيض: أكلت عند أبى عبد اللّه عليه السلام مرقة بعدس ، فقلت: جُعلت فداك ، إنّ هؤلاء يقولون: إنّ العدس قدّس عليه ثمانون نبيّا. قال: كذبوا ، لا واللّه ولا عشرون نبيّا؛ [١] محمّد بن فيض مى گويد: در نزد امام صادق عليه السلام شورباى عدس خوردم و سپس گفتم: اينان مى گويند كه عدس مورد تقديس هشتاد پيامبر قرار گرفته است. حضرت فرمود: به خدا قسم دروغ مى گويند ، و نه بيست پيامبر. از روايت ديگرى كه معاوية بن عمار نقل مى كند ، فهميده مى شود كه راويان مورد اشاره ، حديث را به پيامبر نسبت مى داده اند [٢] ، احتمال دارد جواب امام كه بدون پرسش راوى ، تقديس بيست پيامبر را هم ذكر و سپس انكار مى كند ، ناظر به نقل هاى ديگرى از روايت نسبت داده شده به پيامبر باشد. ٧ . عبد اللّه بن سنان ، عن ذريح المحاربى: قال: قلت لأبى عبد اللّه عليه السلام : إنّ اللّه أمرنى