نسخه خطى اول ، از ديگر نسخه ها كهن تر و متعلق به قرن يازدهم است. متن احاديث اين نسخه ، تا حدى از بقيه نسخه ها صحيح تر مى نمايد و اعراب اندكى هم دارد كه در برخى موارد راهگشاست. اين نسخه ، در دسترس مصحّحان قبلى نزهة الناظر نبوده و در سال هاى اخير ، به كتابخانه بزرگ آستان قدس رضوى در مشهد هديه شده است. [١] از اين نسخه ، چند صفحه ساقط شده است كه احاديث ٣٧ تا ٩٣ از ميان احاديث پيامبر صلى الله عليه و آله ، و بخش هاى كوچكى از برخى احاديث امام على عليه السلام را ندارد ، و نيز حديث ٥ تا ١٦ از احاديث امام كاظم عليه السلام به ميان احاديث امام سجّاد عليه السلام آمده و با آن خلط شده است. خوشبختانه مستنسخ مطلّع كتاب ، در حاشيه متن به اين موارد تذكر داده است. اين نسخه چند صفحه هم اضافه دارد كه نمونه آن ، صفحه هشت نسخه خطى است كه شرح احاديث پيامبر (حديث ١٠٤) است. در مقدمه نيز دو صفحه اضافى به چشم مى خورد . بر اساس برخى عبارت ها در حاشيه اين نسخه ، مانند عبارت «ليس فى الاصل» در صفحه بيست و يكم نسخه ، احتمال مقابله آن مى رود ، كه قوّت ديگرى براى اين نسخه به شمار مى آيد . در استفاده از نسخه ها ، ما نسخه چاپى در دسترس را كه به وسيله آيه اللّه ابطحى اصفهانى به طبع رسيده است ، اصل قرار داديم؛ زيرا ايشان هر دو نسخه خطى در دسترس خود و نيز نسخه چاپى اسبق را در مجموع متن و پانوشت تصحيح خود آورده و آنها را از هم جدا و متمايز كرده است. افزون بر اين ، ما در موارد بسيارى از تصحيح خود ، از متن كتاب الدرّة الباهرة من الأصداف الطاهرة و گاه بحار الأنوار نيز استفاده كرده ايم؛ زيرا بخش بزرگى از الدرة الباهرة را مى توان برگرفته از نزهة الناظر دانست [٢] و از اين رو ، مى تواند به عنوان يك نسخه ناقص از آن به شمار آيد و همين مسئله ، در كتب جوامع و واسطه مانند بحار الأنوار كه از نزهة

[١] ما اين نسخه را با علامت (أ) مشخص كرده ايم و به دو نسخه آمده در پانوشت نسخه منتشره آقاى ابطحى ، با حرف (ب) كه مواردش بيشتر است و (ج) كه نادر است ، اشاره كرده ايم. [٢] ما اين مطلب را در مقدمه تصحيح الدرة الباهرة من الأصداف الطاهرة منسوب به شهيد اول بيان كرده ايم ، و با مراجعه به متن هر دو كتاب ، به آسانى قابل اثبات است .