در پرتو حديث - مسعودی، عبدالهادی - الصفحة ٢٦٨

اعتبارى صدر حديث در تفصيل ميان نجاست بول غلام و جاريه تا غذا خور شدن ، گردن نهاد و آن را حمل بر استحباب و يا تقيّه نكرد. [١] روىَ عن أمير المؤمنين عليه السلام أنه قال: لبن الجارية و بولها يُغسل منه الثوبُ قبل أن تَطعَمَ؛ لأنّ لبنها يخرج من مثانة أُمّها ، و لبن الغلام لا يُغسل منه الثوب قبل أن يَطعَمَ ، ولا بوله ؛ لأنّ لبن الغلام يخرج من المَنكِبَين و العَضُدين؛ [٢] شير [ خورانده شده به ] نوزاد دختر و بول او ، تا زمانى كه غذا خور نشده ، [ نجس ]است و جامه آلوده به آن ، شسته مى شود ؛ زيرا شير او از مثانه مادرش بيرون مى آيد ، ولى شير و بول پسر ، پيش از غذا خور شدن نجس نيست ، چون شير پسر از شانه ها و بازوها بيرون مى آيد. در پايان ، سخن شيخ مفيد را نقل مى كنيم. وى ، از معدود عالمان بزرگى است كه قرآن و حديث و فقه و تاريخ و كلام را با هم گرد آورد و تسلّط او در مباحث عقلى و نقلى ، زبانزد عامّ و خاص بوده است. او به هنگام تصحيح كتاب الاعتقادات شيخ صدوق ، چنين مى نويسد : إن وجدنا حديثا يخالف أحكام العقول طرحناه؛ [٣] اگر حديثى مخالف با احكام عقلى بيابيم ، آن را دور مى افكنيم.

د : ضروريات مذهب

ضرورى مذهب ، يعنى آنچه به تواتر براى گروندگان به آن مذهب ، نقل و يا اثبات شده است و پيروان مذهب ، ترديد در آن را روا نمى بينند و هيچ مخالفت و انكارى را نسبت به آن برنمى تابند . براى مثال ، مسلمانان هيچ گاه نمى پذيرند كه پيامبر بزرگ اسلام ، مرتكب گناهى گردد و شيعه به هيچ روى ، نسبت دادن كار ناشايست را به ائمه معصوم خود و پيامبران برنمى تابند ؛ اگرچه در تعريف و تعيين گستره و مصداق هاى ضرورى دين و مذهب ، اختلاف هايى به چشم مى آيد و از اين رو ، مشكلى مانند معيار عقل را در پيش رو