به رويارويى با انديشه هاى خرافى برخاستند ، و رسالت انتقال امانتدارنه ميراث سترگ نبوى را نيز بر عهده گرفتند. شخصيت فعّال اين عرصه در زمان امام رضا عليه السلام ، حسين بن خالد است ، گرچه او تنها نيست. ما چند نمونه را در اين بخش گزارش مى كنيم و برخى را در «انگيزه هاى عرضه» مى آوريم. ٥ . الحسين بن خالد: قلت لأبى الحسن الرضا عليه السلام إنّ الناس يقولون: إنّ من لم يأكل اللحم ثلاثة أيّام ساء خلقه ، فقال: كذبوا ، و لكن مَن لم يأكل اللحم أربعين يوما تغيّر خُلُقُه و بدنه؛ و ذلك لانتقال النطفة فى مقدار أربعين يوما؛ [١] حسين بن خالد به امام رضا عليه السلام عرض مى كند: مردم مى گويند هر كس سه روز گوشت نخورد ، بد خلق مى شود. حضرت فرمود: دروغ گفتند ، ولى هر كس چهل روز گوشت نخورد ، خلق و خوى و جسمش دگرگون مى شود. و اين به دليل انتقال نطفه در چهل روز است. ٦ . الحسين بن خالد عن أبى الحسن الثانى: قلت له: إنّا روينا فى الحديث أنّ رسول اللّه كان يستنجى و خاتمه فى إصبعه ، و كذلك كان يفعل أمير المؤمنين عليه السلام ، و كان نقش خاتم رسول اللّه صلى الله عليه و آله «محمّد رسول اللّه » ، قال: صدقوا. قلت: فينبغى لنا أن نفعل؟ قال: إنّ اُولئك كانوا يتختّمون فى اليد اليمنى ، و إنّكم أنتم تتختّمون فى اليسرى؛ حسين بن خالد به امام رضا عليه السلام مى گويد: براى ما چنين روايت شده كه رسول خدا در همان حال كه انگشتر به انگشت داشت ، طهارت مى گرفت و حضرت امير نيز اين گونه مى كرد ، در حالى كه نقش انگشتر حضرت رسول ، «محمّد رسول اللّه » بود. امام رضا عليه السلام فرمود: راست گفتند. گفتم: شايسته است ، ما هم انجام دهيم؟ فرمود: ايشان به دست راست انگشتر مى كردند و شما به دست چپ. ٧ . حسين بن خالد ، به عرضه احاديث اصحاب خود نيز پرداخته است. او حديث عبداللّه بن بكير از عبيد بن زرارة از امام صادق عليه السلام را به جهت تفسير غريبى كه ابن بكير از آن نموده و حديث را دير باور كرده ، بر امام رضا عليه السلام عرضه مى كند و امام رضا عليه السلام معنى درست آن را برايش توضيح مى دهد ، تا بتواند حديث را تصديق كند.

[١] بحار الأنوار ، ج ٢٣ ، ص ٣٤ ، ح ٥٨ ؛ الكافى ، ج ١ ، ص ١٧٩ ، ح ١٠ . [٢] الكافى ، ج ١ ، ص ١٧٩ ، ح ١١ و ١٣ . [٣] الاختصاص ، ص ٢١٧ ؛ بحار الأنوار ، ج ٢ ، ص ١٤٥ ، ح ١١ و ١٢. [٤] الكافى ، ج ٦ ، ص ٤٨٤ ، ح ٣. [٥] الكافى ، ج ٦ ، ص ٢٦٧ ، ح ٢ . [٦] تهذيب الأحكام ، ج ٢ ، ص ٢٢١ ، ح ٨٧٠ . [٧] كنزالعمّال ، ج ١٥ ، ص ٤٥٤ ، ح ٤١٨٠٤ . [٨] رجال كشى ، ج ٢ ، ص ٣٧٥ ، شماره ٧٠٥ ؛ معانى الاخبار ، ص ٢٦٦ ، ح ١ ؛ بحار الأنوار ، ج ٥٢ ، ص ١٨٢ ، ح ١٧. [٩] كتاب من لا يحضره الفقيه ، ج ١ ، ص ١٤٢١ ، ح ١٢٤٠ . [١٠] الكافى ، ج ٨ ، ص ١٤٧ ، ح ١٢٤ . [١١] بحار الأنوار ، ج ٥٩ ، ص ٣٢٣ ، ح ٤ . [١٢] بحار الأنوار ، ج ٦٥ ، ص ٢٢٠ ، ح ١ و ٢ ، ص ٢٢٢ ، ح ٤ ، و ص ٢٢٤ ، ح ٥ ؛ ج ٥٩ ، ص ٣٠٥ و ٣٢١. [١٣] بحار الأنوار ، ج ٥٩ ، ص ٣١٦ ، ح ٢ .