قال: تلك شاة لسودة بنت زمعة زوج النّبى صلى الله عليه و آله ، و كانت شاة مهزولة لا يُنتفع بلحمها ، فتركوها حتّى ماتت ، فقال رسول اللّه : ما كان على أهلها إذ لم ينتفعوا بلحمها أن ينتفعوا بإهابها أن تُذكّى [١] ؟؛ على بن مغيرة مى گويد: به امام صادق عليه السلام عرض كردم: فدايت گردم! چيزى از مرده قابل استفاده است؟ فرمود: نه. گفتم: چنين به ما رسيده است كه رسول اللّه به گوسفندى مرده گذشت و گفت: چه مى شد صاحبان اين گوسفند كه از گوشت آن سود نبردند ، حد اقل از پوستش بهره مى بردند؟ حضرت فرمود: آن گوسفند براى سوده ـ دختر زمعه و همسر حضرت رسول صلى الله عليه و آله ـ بود و بسيار لاغر ، به گونه اى كه گوشتى براى استفاده نداشت ، از اين رو ، رهايش كردند تا مرد. حضرت رسول صلى الله عليه و آله فرمود: حال كه نمى توانستند از گوشتش استفاده كنند ، حداقل او را ذبح مى كردند و از پوستش سود مى بردند.

عرضه احاديث غير فقهى

افزون بر احاديث فقهى ، احاديثى با مضمون هاى مختلف بر امام صادق عليه السلام عرضه شده است ، كه به بعضى در قسمت «ترغيب امامان به عرضه»[٢] اشاره كرديم ، و برخى نيز در «انگيزه هاى عرضه» مى آيد. در اينجا نمونه هاى متفاوتى را ذكر مى كنيم. ١ . أحمد بن مبارك: قال رجل لأبى عبد اللّه عليه السلام : حديث يروى: أنّ رجلاً قال لأمير المؤمنين عليه السلام : إنّى اُحبّك ، فقال له: أعدّ للفقر جلباباً. فقال: ليس هكذا ، قال: إنّما قال له: أعددت للفقر جلبابا ، يعنى يوم القيامة؛ مردى به امام صادق عليه السلام عرض كرد: روايت مى شود كه فردى به اميرالمؤمنان گفت: من تو را دوست مى دارم. حضرت فرمود: پوششى در مقابل فقر آماده كن. امام صادق فرمود: اين گونه نگفت ، بلكه اين گونه فرمود: پوششى براى فقر و نيازت آماده ساخته اى ، يعنى براى روز قيامت. ٢ . إسحاق بن عمّار: قلت لأبى عبد اللّه عليه السلام : الحديث الّذى يرويه الناس حقّ ، أنّ رجلاً أتى النبى صلى الله عليه و آله فشكا إليه الحاجة ، فأمره بالتزويج ففعل ، ثمّ أتاه فشكا إليه الحاجة فأمره بالتزويج ، حتّى أمره ثلاث مرّات؟

[١] الكافى ، ج ٢ ، ص ٢٧٧ ، ح ١٣ . [٢] الكافى ، ج ٣ ، ص ٣٧١ ، ح ١ . [٣] تفسير فرات ، ص ١٥١ ، ح ١٨٨ . [٤] الكافى ، ج ٥ ، ص ٤٨٣ ، ح ٥ . [٥] الكافى ، ج ٤ ، ص ٧٨ . [٦] تهذيب الأحكام ، ج ٤ ، ص ١٦٧ ـ ١٧٦ . [٧] كتاب من لا يحضره الفقيه ، ج ٢ ، ص ١٧٠ ، ح ٢٠٤٢ ؛ تهذيب الأحكام ، ج ٤ ، ص ١٦٧ ، ح ٤٩. [٨] الكافى ، ج ٣ ، ص ٣٩٨ ، ح ٦ . [٩] در ذيل حديث «حدثوا عن بنى اسرائيل». [١٠] الكافى ، ج ٥ ، ص ٣٣٠ ، ح ٤ . [١١] الكافى ، ج ٢ ، ص ٢١٩ ، ح ١٠ . [١٢] نهج البلاغه ، خطبه ٥٤ ؛ الغارات ، ج ١ ، ص ٨٥ ؛ الارشاد ، ج ١ ، ص ٣٢٢ . [١٣] الكافى ، ج ٦ ، ص ٣٠٨ ، ح ٥ . [١٤] الكافى ، ج ٦ ، ص ٣٤٣ ، ح ٤ . [١٥] الكافى ، ج ٦ ، ص ٣٤١ ، ح ٢. [١٦] الكافى ، ج ٤ ، ص ٥٤٩ ، ح ٤. [١٧] براى نمونه بنگريد : رجال كشى ، ج ٢ ، ص ٥٠٤ ، ح ٤٢٥ .