در پرتو حديث - مسعودی، عبدالهادی - الصفحة ٥٨

آن ، به حضور امام باقر مى رسد و مى گويد: بلغنى أنّك تقول: من طلّق لغير السنّة ، أنّك لا ترى طلاقه شيئا ، فقال أبو جعفر عليه السلام ما أقوله ، بل اللّه عزّ وجلّ يقوله... ؛ عمرو بن رباح به امام باقر عليه السلام عرض مى كند: چنين به من رسيده كه شما مى فرماييد: هر كس طلاق مغاير با سنّت دهد ، شما آن طلاق را به شمار نمى آوريد. امام باقر عليه السلام فرمود: من آن را نمى گويم ، بلكه خداوند عزيز و بزرگ آن را مى فرمايد. امام در ادامه ، مطالبى ديگر نيز مى فرمايد كه خارج از موضوع اين مقاله است. ٨ . نمونه ديگرى كه در كتاب هاى اهل سنّت نقل شده است ، عرضه حديث امام حسن عليه السلام بر امام باقر عليه السلام است : بريد بن ابى مريم مى گويد: ابو الحوراء از امام حسن عليه السلام مى پرسد ، چه چيزهايى از حضرت رسول به ياد دارد؟ امام حسن دو سه حديث و كلماتى را ذكر مى كند ، و از جمله دعايى با مضمون ذيل : اللّهمّ اهدنى فيمن هديت ، و عافنى فيمن عافيت ، و تولّنى فيمن تولّيت ، و بارك لى فيما أعطيت ، و قنى شرّ ما قضيت ، إنّك تقضى ولا يُقضى عليك ، إنّه لا يُذلّ مَن واليت ، تباركت ربّنا و تعاليت؛ خداوندا! مرا هدايت كن ، عافيت بخش و سرپرستى ام را به عهده گير ، و آنچه را عطا كرده اى ، بركت ده ، و مرا از سرنوشت بد حفظ كن. تو حكم مى رانى و حكمى بر تو رانده نمى شود. همانا هر كس كه در ولايت تو آمد ، ذليل نمى گردد ، اى سرپرست من! بزرگ و مباركى. سپس بريد آنچه از ابو الحوراء شنيده ، بر امام باقر عليه السلام عرضه مى كند و ايشان مى فرمايد: «صدق ، هنّ كلمات علّمناهنّ أن نقولهنّ فى القنوت»؛ راست مى گويد ، اينها كلماتى است كه به ما ياد داده اند تا در قنوت بخوانيم [١] . ٩ . كلينى در كافى [٢] از عرضه اى گزارش مى دهد كه حاكى از بى تأثير بودن اسم و شهرت