گلزارى نيز ، تناظر ميان داده هاى حديث و دانش روانشناسى را تبيين و گوشزد كردند. سپس بر اساس احاديث توصيف گر حيا و نشانه شناسى شخص با حيا ـ كه در احاديث متعددى به آن تصريح و يا اشاره شده بود ـ ، آزمون حياسنجى تدوين و عرضه شد. هم اكنون نيز طرح هاى «دلبستگى به خداوند» ، «حسادت» ، «حسرت» ، «خشم» ، «مهارت هاى مقابله با تنيدگى» و... مورد مطالعه قرار گرفته است كه در آن نيز ، يك تحصيلكرده روان شناسى در كنار متخصص در حديث ـ كه همه احاديث حسادت را در اختيار دارد ـ ، قرار مى گيرد و بر اساس نيازهاى روز و نشانه ها و اشارات احاديث ، پرسش سازى و فرضيه سازى آغاز مى شود. بقيه كار و طرح ، مانند باب حياست ، يعنى روش فعال مشاركتى و گفت و گوى گام به گام ، و نه تأليف صورى و در پايان كار. اميد كه اين شيوه ، در عمل ثمر دهد و شاهد تأثير ژرف معارف اهل بيت عليهم السلام ، در زندگى خود باشيم .