كتابشناسان ديگرى نيز ، اين مطلب را تأييد كرده اند. سيد اعجاز حسين [١] و شيخ آقا بزرگ تهرانى [٢] از اين زمره اند. بر همين اساس ، نظر ديگر ابن شهر آشوب [٣] ، و نيز شيخ نورى [٤] كه كتاب را به أبو يعلى محمّد بن حسن جعفرى [٥] نسبت داده است ، درست نيست و همان گونه كه شيخ آقا بزرگ مى گويد: [٦] اين مطلب با تصريح مؤلّف به نام خود در پايان كتاب سازگار نيست و منشأ اشتباه ، شرح هاى نوشته شده از سوى أبويعلى جعفرى بر دو حديث از كتاب است. [٧] مؤيد اين مطلب ، آن است كه سيد بن طاووس در كتاب خود ، اليقين ، احاديثى را در باب ناميدن على عليه السلام به اميرالمؤمنين و خيرالوصيّين آورده [٨] و منبع آن را ، نهج النجاة فى فضائل أميرالمؤمنين والائمة الطاهرين من ذريّته صلوات اللّه عليهم اجمعين ، نوشته الحسين بن محمّد بن الحسن بن نصر الحلوانى دانسته است. ابن طاووس ، اين نام و نسب را در جاى ديگرى از كتابش تكرار مى كند [٩] و از اين رو ، اگر مانند شيخ آقا بزرگ بتوانيم اتحاد مؤلف نهج النجاة و نزهة الناظر را استظهار كنيم ، انتساب كتاب نزهة الناظر به حلوانى تأييد مى شود. شيخ آقا بزرگ ، كتابشناس بزرگ شيعه در الذريعه ، مى گويد: «يأتى استظهار اتحاد صاحب نزهة الناظر مع نهج النجاة يعنى لروايته فيهما عن أبى القاسم بن المفيد محمّد [١٠] و

[١] كشف الحجب والاستار ، ص ٥٨٠ ، رقم ٣٢٦٠. [٢] الذريعه ، ج ٢٤ ، ص ١٢٧ ، رقم ٦٣٨. [٣] معالم العلماء ، رقم ٦٧٤. [٤] خاتمه مستدرك الوسائل ، ج ١ ، ص ١٩٢ ، رقم ٣٩ . [٥] او ، استاد حلوانى و جانشين شيخ مفيد مى باشد و همراه نجاشى ، غسل و تجهيز سيد مرتضى را در سال ٤٣٦ هجرى قمرى عهده دار بوده است ، ر . ك : فهرست نجاشى ، رقم ١٠٧٠ . [٦] الذريعه ، ج ٤ ، ص ٢٥٩ . [٧] ر . ك : ص ١٤٤ ، ح ٢٩٧ و ص ١٨٠ ، ح ٣٩٨ . [٨] اليقين ، ص ١١١. [٩] اليقين ، ص ٣٨٩. [١٠] الذريعه ، ج ٢٢ ، ص ١١١ .