در پرتو حديث - مسعودی، عبدالهادی - الصفحة ٣٤٢
به طور كامل مى آورد و مى گويد : أبو العباس أحمد بن محمّد بن سعيد ، ابن عقدة الكوفى [١] و سپس ، در روايت سوم همين باب ، ص ٣٤ ، مى گويد : أحمد بن محمّد بن سعيد ، ابن عقدة و در روايت چهارم ، ص ٣٥ ، مى گويد : أحمد بن محمّد بن سعيد . گفتنى است اين تخليص را در احاديث نزديك هم و در درون يك باب مى كند و از اين رو ، همين راوى را در اولين حديث باب ٣ ، ص ٥١ ، دوباره به شيوه كامل مى آورد و سپس در حديث ٢ ، ص ٥١ ، خلاصه مى كند و بدينگونه ... . نمونه هاى ديگر را مى توانيد در باره همين راوى در ص ١٧٠ و ١٧١ و در باره ديگر راويان ، مانند على بن احمد بن عبداللّه بن موسى در ص ٥٤ ، ح ٥ و ح ٧ و محمّد بن عثمان بن علاّن الدهنى البغدادى در ص ١٠٢ تا ١٠٧ ، احاديث ٣١ تا ٣٨ ببينند . همچنين او از شيوه تعليق سود جسته است كه نمونه بارز آن احادث ٧ تا ١٠ نخستين باب كتاب هستند [٢] . قسمت اوليه سند حديث ٦ ، يعنى «عبدالواحد بن عبداللّه عن احمد بن محمّد بن رباح الزهرى عن محمّد بن العباس الحسنى» را به دليل تكرار در احاديث بعدى نام نبرده و به جاى آن ، از اصطلاح «بهذا الاسناد» [٣] و «به» [٤] سود جسته است . نمونه ديگر ، حديث سوم در ص ١٢٩ است كه بر طريق نخست از حديث دوم مجموعه ، تعليق شده است . نكته ديگر آن كه ، تنها تعداد اندكى از احاديث كتاب مرسل اند ، همچون ح ١١ ، ص ٣٧ ، و ح ١٣ ، ص ١٥٤ ، و ح ١ ، ص ١٦١ و ح ٣٤ ، ص ١٧٠ ، و ح ٤ ، ص ٢٠٣ ، و ح ١٢ و ١٣ ، ص ٢٠٦ و ٢٠٧ ، و ح ٥٧ ، ص ٢٧٧ ، و ح ٣ ، ص ٣١٢ .
[١] ص ٣٣ ، باب ١ ، ح ١ . [٢] ص ٣٦ و ٣٧ كتاب. [٣] بنگريد : ص ٧٤ ، ح ٩ و ص ٧٥ ، ح ١٠ و ص ٢٣١ ، ح ١٥ و ص ٢٦٥ ، ح ٣١ و ص ٢٧٤ ، ح ٥٣ و ص ٢٩٢ ، ح ٩ و ص ٣٢١ ، ح ٣ . [٤] ص ٨٥ ، ح ١٤ ، و ص ١٣٢ ، ح ١٣ و ١٤ ، و ص ١٣٨ ، ح ٨ ، و ص ١٣٩ ، ح ٩ ، و ص ١٤٧ ، ح ٥ ، و ص ١٥٦ ، ح ١٩ ، و ص ١٥٨ ، ح ٢ و ٣ ، و ص ١٥٩ ، ح ٤ ، ٥ و ٧ ، و ص ١٧٢ ، ح ٦ ، و ص ١٩٢ ، ح ٣ و ٤ ، و ص ٢٤٤ ، ح ٤٥ .