فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٤٢ - نظريه ٢٠ دانشمند اسلامى در باره ابن تيميه

او بدون مانع است .

سرانجام ياد آور ميشود ، كه برخى مى گويند : او خواهان رياست بودواز جسارت به خلفاء ابا نداشت[١].

آيا گواهى اين شخصيتها كافى درانحراف فكرى او نيست ؟ آيا باز ميتوان او را، پيرو مذهب اهل سنت وجماعت دانست ؟ درحالى، كه شخصيتهاى عظيمى از آنان دست رد برسينه او زده وافكار اوراكاملاً نادرست مى شمارند واين افراد غالباً با او معاصر بوده ويا كمى پس از او زندگى مى كردند.واگر تصور شود، انگيزه اين پرخاشگريها مسأله «تعاصر » وبه اصطلاح حجاب معاصرت بوده است پاسخ آن با خواندن نقدها وانتقادها ى متأخران، از وى، روشن مى گردد، وهم اكنون با آوردن نظريه ها ى دانشمندان متأخر از عصر او،واقعيت اين انتقادها را آشكار ميسازيم.

انگيزه پرخاشگريها ودر گيريها

حسّ واقع گرائى، يا حجاب معاصرت ؟!

در زندگى دانشمندان ، انگيزه درگيريها درمسائل فكرى وعلمى، در گرايشهاى درونى به نام « حسّ واقع گرائى » و«حقيقت طلبى » خلاصه ميشود، واين ندائى است كه انسان آنرا از درون مى شنود، وپيوسته با قطع نظر از ديگر انگيزه هاى شخصى ومادى، از حقيقت ( ولو به عقيده خودش ) جانبدارى كرده وچه بسا درراه آن جان ومال خود را نيز نثار كند .

ولى ـ درعين حال ـ نميتوان از عامل ديگرى به نام « حجاب معاصرت » چشم پوشيد، معاصرت دودانشمند، حجاب غليظى است كه مانع از رؤيت حقيقت