فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٦٧ - لزوم برگزارى كنفرانس جهانى پيرامون توحيد و شرك

ميكند و پيوسته دجالان زمان درميان دور افتادگان از فرهنگ،به تبليغ دست زده و ساده لوحان را فريب مى دهندولى در سرزمينهاى عالم خيز ودانشمندپرور كه پيوسته مردم زير پوشش ارشاد دانشمندان واقع بين قرار دارند، اين نغمه ها جائى ندارند.البته اين بدان معنى نيست كه هيچ عالم ودانشمندى رانميتوان فريب داد و به عناوين گوناگون دين او را خريد، بلكه مقصود تبيين يك اصل غالب است وآن اينكه دعوت هاى گمراه كنند ه در محيطى رشد مى كند كه مردم آنجا آگاهى صحيح از دين نداشته باشند ومحيط فرزند عبدالوهاب كاملاً حائز اين شرط بود، درحالى كه محيط ابن تيميه، فاقد اين قابليت بود.

لزوم برگزارى يك كنفرانس جهانى پيرامون

«توحيـــد وشــرك»

تمام فرق اسلامى در يك اصل، وحدت كلمه دارند وآن اينكه بايد خدا را پرستش كرد واز پرستش غير او دورى جست وهمگان درنمازهاى واجب روزى ده بارميگويند(إِيَّاكَ نَعْبُدُ )(تنها تو را مى پرستيم ) ويكى از مراتب توحيد، توحيد درعبادت وپرستش است واينكه عبادت از آن خداست نه از آن مخلوق واصولا نميتوان براى فردى شناسنامه اسلامى صادر كرد ويانام او را در دفتر مسلمانان ثبت نمود مگر آنكه اين اصل را بپذيرد وآن توحيد در عبادت است.

گرچه اين اصل مورد اتفاق است، ولى جزئيات ومصاديقى مطرح است كه ابن تيميه وشاگر د مكتب او محمد بن عبدالوهاب مى گويند : انجام اين كارها عبادت مخلوق است،درحالى كه تمام فرق اسلامى ميگويند: اين كارها « عبادت مخلوق » نيست بلكه « احترام مخلوق » است، مثلا اگر كسى پس از در گذشت