فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٨٦ - ٣ـ تعمير قبور

است،ولى يك چنين پاسخ را جز وقاحت وبى شرمى، چيز ديگرى نمى توان ناميد.

چگونه مى توان بر تحريم بنا ادعاى اتفاق نمود ، در حالى كه مسلمانان ، جسد پيامبر و همچنين ، شيخين را در خانه پيامبر به خاك سپردند كه بنائى نيز بر آن بودوهرگز انسان فكر نمى كند كه بنا ، حدوثا حرام باشد ، اما بقاءً جايز ! يعنى از اول نمى توان برورى قبر بنايى ساخت ، امامى توان اموات را زير بنا، به خاك سپرد .اين تفكيك بى ملاك است و فطرت انسان ، برخلاف آن گواهى مى دهد.

چگونه مى توان بر تحريم آن ادعاى اجماع كرد در صورتى كه ، كتاب «الفقه على المذاهب الأربعة»كه هم اكنون محور عمل وفتوا ، براى فقهاى مذاهب چهارگانه است مى گويد : بنابر قبور مكروه است[١].

نا گفته پيداست كه اين كراهت با عناوين خاصى كه در گذشته ياد آور شديم،برطرف مى گردد يعنى آنجا كه بنا بر قبور ، جلوه گاه محبت به پيامبر واولياى الهى و مايه بقاى اصالتها ونشانه ها گردد.اين كراهت مربوط به افراد عادى است كه زندگى وبقاى آنان ، تأثيرى درزندگى دينى مردم نداشته وبايد به تدريج نام و نشان خود را از دست دهند وسنت الهى نيز بر اين جارى است، نه افرادى مانند پيامبران و اولياء كه مشعلهاى هدايت ، و كانون مهر وعلاقه هستند.

به راستى انسان در شگفت است : چگونه آنان چنين اجماعى را ادعا ميكنند،در حالى كه «نووى » شارح صحيح مسلم، در شرح همان حديث أبيالهياج مى گويد : بناى بر قبور در ملك شخص مكروه است ، و در قبرستانهايى كه براى عموم وقف شده است، به خاطر مانع بودن از استفاده ديگران حرام است![٢]