فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢١٧ - ٤ـ مسجد سازى در كنار مشاهد

ب ـ نووى درشرح صحيح مسلم مى گويد : پيامبر از اين جهت نهى كرد كه قبر او وغير او پرستشگاه نشود و مردم در تعظيم او مبالغه نكنند ، وبيش از اندازه دلباخته او نشوند وچه بسا اين كار ، به كفر انجامد، و سر گذشت امتهاى پيشين تكرار شود.

وقتى مسلمانان پس از در گذشت پيامبر ، به توسعه مسجد پرداختند خانه هاى همسران پيامبر ومدفن رسول خدا(صلى الله عليه وآله وسلم)وشيخين را نيز داخل در مسجد قرار دادند بر گردا گرد قبر پيامبر ، ديوار مدورى كشيدند، تا قبر پيامبر پيدا نباشد، مبادا عوام به سوى او نماز گزارند ومحذور تكرار شود، ولذا همسر پيامبر گفت : اگر چنين بيمى نبود ، دور قبر او ديوار نمى كشيدند ولى از آن ترسيدند كه مبادا پرستشگاه شود[١].

ج ـ سندى شارح صحيح نسائى مى گويد : مسيحيان ، قبور پيامبران خود را قبله خويش ساختند واز اين جهت چنين كارى بر مسلمانان تحريم شد وچه بسا اين عمل ، منجر به عبادت صاحب قبر شود. پيامبر از آن بيمناك بود كه مسلمانان با قبر اوهمان كنند كه يهود ونصارا با قبور پيامبران خود كرده بودند وآنان يا بر قبور سجده مى كردند ويا قبور آنان را قبله خود قرار مى دادند[٢].

با توجه به اين بيانات شيوا ، از شارحان حديث وبا در نظر گرفتن فرائنى كه متذكر شديم ، بى پايگى استدلال كاملاً روشن مى شود ، وجاى بسيار تأسف است كه مساجد خدا ، به بهانه هاى واهى با كلنگ وهابيت ويران گرديد وبه صورت بيغولههايى درآمد.