فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٠٩ - ٢ ـ تعريف بدعت

٧

بدعـت چيسـت؟

با تحديد مفهوم «بدعت روشن ميشود كهبسيارى از

امورى كه وهابيان بدعت مى خوانند بدعت نيست

پس از مسأله «شرك »،رايج ترين كلمه درميان وهابيان واژه «بدعت» است وانسان،از گروه « آمران به معروف وناهيان از منكر»، پيوسته اين دو كلمه را مى شنود، توگوئى در فرهنگ آنان،جز اين دوكلمه،واژه ديگرى موجود نيست واگر گفتار آنان،صحيح واستوار باشد،تمام مسلمانان جهان،جز گروه اندكى،مشرك وبدعت گزار بوده،وازاين دو شيوه زشت پيراسته نيستند. انسان هرگاه بخواهددر كنار قبور اولياء نماز بگزارد ويا آثارآنان را ببوسد فوراً مى گويند اين كار شرك است وبدعت. آنگاه كه مسلمانان به هنگام شنيدن نام پيامبر،از گلدسته هاى مساجد،صلوات مى فرستند،فوراً فرياد « بدعت » بلند ميشود. بالاتر از آن،اينكه مسلمانان هرگاه در ميلاد پيامبر جشن وسرورى بر پا مى كنند، فوراً برچسب «بدعت» مى زنند و وسائل ارتباط جمعى در نكوهش اين گروه كه ميلاد رهبر خود را