فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٠٢ - دلائل وهّابيان بر تحريم چنين سوگندها

٣ـ هيچ مخلوقى برخدا « حق» ندارد

يكى از اشكالات وهّابيان در اين مورد ، اين است كه چگونه خدا را به حق مخلوقى سوگند مى دهيد در حاليكه مخلوق بر خالق حقى ندارد. بلكه تمام حقوق مال خداست .

اين گروه كه با مسائل با خشكى خاصى برخورد مى كنند ، تصور مى كنند كه مقصود اين است ، مخلوقى بر خدا اصالة حق دارد درحالى كه مقصود ، حقوقى است كه خدا از طريق كرم وفضل خود به آنان عطا فرموده است و يا خود رامتعهد به اداى آن حقوق دانسته است ،ودر قرآن ، آيات مربوط به اين حقوق ، فراوان است چون :

(وَكانَ حقّاً عَلَيْنَا نَصْرُ الْمُؤمِنينَ)(روم /٤٧)

(وَعْداً عَلَيْهِ حقّاً فِي التَّوراة والإِنجيلِ)(توبه /١١١)

(كذلِكَ حقّاً عَلَيْنَا نُنْجى الْمُؤمِنينَ) (يونس /١٠٣)

پيامبر گرامى(صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود :

«ثلاثٌ حقٌ على اللّهِ عونهم : الغازي في سبيل اللّهِ...»[١].

«برخداست كه سه گروه را يار يكند: جهاد گر در راه خدا...»

چنين حقوقى شبيه آن است كه خدا ازبندگان خود قرض كند وآنها را طلبكار وخود را بدهكار معرفى كند وبفرمايد:

(مَنْ ذَا الَّذي يُقْرِضُ اللّهَ قَرْضاً حَسَناً...) (بقره /٢٤٥)

«كيست كه خدا را قرض نيكو دهد؟»