فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٧ - پيشگفتار لغزشهاى تاريخ نگاران عقايد

بايد به نقادى آن پرداخت وهمچنين كتاب هرعالم شيعى غير معروف وبى مايه رانميتوان گواه برعقيده كل شيعه دانست . عقائد شيعه رابايد ازنوشته هاى قهرمانان علم كلام شيعه مانند شيخ مفيد ومرتضى، محقق طوسى وعلاّمه حلّى وفاضل مقداد گرفت، نه از كتاب حديثى ونه از كتاب «فصل الخطاب » مرحوم نورى، كه مملو از مراسيلى است كه از كتابهاى ديگران وارد كتب شيعه شده است.

نگارنده چنين دردهائى را درباره فرقه شيعه لمس كرده است دراين كتاب كه به عنوان تبيين« فرهنگ عقائد ومذاهب اسلامى» نگارش مييابد، ملتزم است كه آراء وعقائد هر طائفه اى را از رسمى ترين كتابها ى آنان بگيرد، آنگاه به تحليل آن بپردازد،زيرا در غير اين صورت هم گمراه شده وهم ديگران را گمراه خواهد كرد ديگر نه ارزش دنيوى خواهد داشت و نه پاداش اخروى .

در بخش اوّل و دوّم از اين فرهنگ، عقائد اهل حديث وحنابله واشاعره به صورت كلى مطرح شد ومورد تجزيه وتحليل قرار گرفت. وشايسته بود پس ازاين دو گروه، به ديگر طواف اسلامى كه از اصالت وقدمت بيشترى برخوردارند،بپردازيم، مانند فرقه هاى : (معتزله،ماتريديه و...)ولى چون خط فكرى اهل حديث وانديشه هاى حنابله وسلفيها امروز به وسيله پيروان ابن تيميه ومحمد بن عبدالوهاب ترويج مى شود، ودرحقيقت، پيروان اين دوشخصيت احياگران انديشه هاى محدثان وحنابله هستند، مناسب ديده شد كه موضوع بخش سوم فرهنگ، تبيين عقائد ابن تيميه وعقائد محمد بن عبدالوهاب باشد كه ازمجموع به نام وهابيّت اسم مى بريم وبراى تحقيق در عقائد اين گروه در دو بخش سخن ميگوئيم :

بخش نخست به بيوگرافى ابن تيميه ومحمد بن عبدالوهاب وخطوط كلّى عقائد اين دو اختصاص دارد دراين بخش، پس از تبيين ديدگاه علماء ودانشمندان درباره ابن تيميه ومحمد بن عبدالوهاب، دو مسأله را به صورت جدا گانه مورد بحث وبررسى قرار داديم .

١ـ شرك درعبادت .