فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٣٢ - توسّل نابينا به شخص پيامبر

صورت نخست

توسل به پيامبران و صالحان

در اين مورد، احاديث وروايات، بيش ازآنست كه در اين گفتار بگنجد، ما ازميان آنها، محكمترين واستوارترين روايات را بر مى گزينيم تا باب هرنوع مجادله رابر روى مخالف ببنديم.

١ـ نا بينايى به ذات پيامبر متوسل مى شود

عثمان بن حنيف مى گويد: مرد نابينايى به حضور پيامبر آمد وچنين گفت: بيمارم از خدابخواه ديدگانم را شفا بخشد.

پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم): اگر مى خواهى دعا كنم واگر صبر كنى براى تو بهتر است .

بيمار: دعا كن!

پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم): وضوى كاملى بگير ودو ركعت نماز بگزار وخدارا به اين دعا بخوان:

«اللَّهُمَّ إنِّى أَسْألُكَ وأَتَوَجَّهُ إِلَيْكَ بِنَبِيِّكَ نبِّي الرَّحمة ِ يا محَمَّد ! إِنِّي أَتَوَجَّهُ بكَ إِلى رَبِّي فِي حَاجَتي لِتُقْضى اللَّهُمَّ شفّعهُ فيّ»

«پروردگارا من از تو مى خواهم وبه سوى تورو مى كنم وپيامبر تورا كه پيامبر رحمت است، در درگاه تو واسطه مى سازم اى محمد! من به وسيله تو به پروردگارم روى مى آورم تا حاجتم برآورده شود.پروردگارا! شفاعت او را در حق من بپذير .»

عثمان بن حنيف مى گويد : به خدا سوگند، مجلس ما چندان به درازا