فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٢٦ - ٦ـ توسّل به پيامبران و صالحان و اولياى الهى
عقائد وهابيان
٦
توسل به پيامبران وصالحان واولياى الهى
جهان هستى آميزه اى است از علل ومعاليل واسباب ومسببات.فيض حسى از جانب خدا براى بشر از طريق اسباب مادى مى رسد. پرورش جانداران در پرتو تابش آفتاب صورت مى گيرد، ادامه حيات براى انسان، از طريق بهره گيرى از آب،انجام مى پذيرد . بشر سرما و گرما را از طريق وسائل مادى بر طرف مى كند . بالأخره روزى انسان در گرو يك رشته اسباب طبيعى وتلاشهاى بى وقفه است كه براى او حيات وزندگى را فراهم مى سازد وسنت حكيمانه خداوند بزرگ، بر اين تعلق گرفته است كه مواهب، با كوبيدن درهاى اسباب آن، به دست آيد، در اينجا امام صادق (عليه السلام) سخن بسيار زيبائى دارد كه شايسته است علاقمندان اهل بيت از آن بهره مند شوند اما م فرمود:
«أبَى اللّهُ أَنْ يُجْرِيَ الاْشياءَ إِلاّ بأسباب وجعلَ لِكُلِّ شي ء سَبَباً »[١].
«خداوند مشيت حكيمانه اش بر اين تعلق گرفته كه اشيا در جهان از طريق اسباب وعلل، پديد آيند و به همين جهت، براى هر چيزى در جهان خلقت سبب
[١] اصول كافى،كتاب حجت، باب معرفة الإمام، حديث ٧.