فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٧٠ - هدر رفتن نيروها

سازنده اى مى زنند ـ هر چند دراين رفرمها، انگيزه هاى سياسى نيز دخالت دارد ـ چرا متفكران اسلامى كه تعداد آنان هم ـ به فضل الهى ـ كم نيست، دور هم جمع نمى شوند تا لااقل ازميان صدها عامل اختلاف افكن، اين پديده نو ظهور را مورد بررسى بيشترى قرار دهند ؟

نگارنده شك ندارد كه اگر چنين كنفرانسى با شرايط صحيح برگزار شود، بخش بزرگى از مسا ئل مورد اختلاف در زمينه وهابيت، براى همگان، حتى بزرگان وهابيّت نيز روشن ميشود. ولى اين كنفرانس را چه كسانى بايد برگزار كنند؟ودر كجا بر پا شود؟ وچگونه براى آن برنامه ريزى شود ؟ اين خود به يك كنفرانس مقدماتى نياز دارد كه علماى واقع بين، بدون تكيه بر دولتها وسازمانها، آن را برگزار كنند وهمين كار، نقطه آغاز براى برگزارى يك كنفرانس جهانى گردد.

هدر رفتن نيروها

جهان اسلام، امروز با انبوهى از مشكلات اجتماعى وسياسى روبروست وبايد براى حل مستمر آنها برنامه ريزى كند، ونيروهاى معنوى ومادى خود را دراين را ه بسيج سازد.متأسفانه ، امروز قسمت مهمى از نيروها، برسر نزاعهاى فرقه اى به هدر ميرود ـ مااكنون نمونه كوچكى را دراين مورد ياد آ ور ميشويم تا ببينيد كه چگونه پديده وهابيگرى در مدت دو قرن ونيم، نيروهاى متفكران ما را در سرزمينهاى اسلامى ، سر گرم نقد و رد بر انديشه هاى محمد بن عبدالوهاب نموده ومجموع رديه هايى كه بر استاد و شاگرد (ابن تيميه وابن عبدالوهاب ) از جانب علماى اسلام از حنفى وشافعى ومالكى وحنبلى وشيعه امامىو زيدى به زبانهاى فارسى، عربى، اردو، بنگالى وغيره نوشته شده از ٢٠٠ كتاب فزونتر است، وبراى اينكه خوانندگان گرامى از چنين گرفتارى فكرى كه مدتهاست دامنگير جامعه اسلامى شده است،