فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٦٩ - توسّل به حق پيامبر و انبياى پيشين

است ، زنده باشد ، وحتى پيام دهد ; در باره رسول گرامىواولياى بزرگ خدا چه بايد گفت ؟!

اين تنها مؤمنان وارسته نيستند كه درجهان برزخ ، حيات خاصى دارند، بلكه گروه ناپاك وگنهكاران بزرگ ، در جهان برزخ زنده ومعذب هستند.خد ا درباره آل فرعون مى فرمايد:

(النَّارُ يُعْرَضونَ عَلَيْهَا غُدُوّاً وعَشِيّاًوَ يَوْمَ تَقُوُمُ السَّاعَةُ أدْخِلُوا آلَ فِرْعَونَ أَشَدَّ العَذَابِ)( غافر /٤٦)

«صبحگاهان وشامگاهان آل فرعون را به سوى آتش مى برند . آنگاه كه قيامت بر پا شد (دستور داده مى شود) ،آنان را به سخت ترين عذاب وارد كنيد.»

درباره مشركان عصر نوح ، قرآن ياد آور مى شود : آنان به خاطر خطا هاى خود ، غرق شدند وسپس وارد دوزخ گرديدند، چنانكه مى فرمايد:

(مِمّا خَطِيئاتِهِمْ أُغْرِقُوا فَأُدْخِلُوا نَاراً ...) (نوح/ ٢٥)

اين آتشى كه بر آن وارد مى شوند ، آتش برزخى است نه آتش روز رستاخيز كه هنوز روزآن فرا نرسيده است .

شمااز اين نمونه آيات ، يك اصل را به دست مى آوريد وآن اينكه سران ايمان وكفر در برزخ درقيد حياتند .سران ايمان ، داراى حيات لذيذ برزخى ، وسران كفر در عذاب جانكاه آن به سر مى برند، تا روز رستاخيز بر پا شود وهركس طبق كردار خود پاداش وكيفر بيند.

زندگى پيامبران درروايات

مراجعه به رواياتى كه علماى اهل سنت درمورد درود بر پيامبر نقل كرده اند،