فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٦٧ - توسّل به حق پيامبر و انبياى پيشين

«افرادى را كه در راه خدا كشته مى شوند، مرده نپنداريد،بلكه همگى زنده اند ونزد خدا روزى مى خورند »

واگر شهدا زنده هستند، پس پيامبران به اين فضيلت سزاوارترند، زيرا رتبه شهداء پايين تر از رتبه پيامبران است، چنانكه مى فرمايد:

(فَاُولئكَ مَعَ الَّذينَ أَنْعَمَ اللّهُ عَلَيْهِمْ مِنَ النَّبِّيين والصِّدِّيقينَ والشُّهَداء والصَّالِحين َ...)

«آنان با كسانى هستند كه خدا بر آنان بخشش نموده از پيامبران وصدّيقان و شهيدان و صالحان و...»

آنگاه وى با يك سلسله روايات كه برحيات پيامبر پس از درگذشت او ازاين جهان،گواهى مى دهند ; استدلال نموده وما بعداً اين روايات را خواهيم آورد، حتى ابوبكر بيهقى صاحب سنن كبرى،متوفاى ٤٥٨ نيز رساله اى در باره حيات پيامبران، پس از درگذشت نوشته است [١].

البته همانطور كه در كتابهاى كلامى گفته شده است، بايد عقيده ها وانديشهها را بر قرآن وسنت عرضه كرد، قرآنى كه سند آن قطعى ودلالت آن از استوارى خاصى برخوردار است،همچنين بايد از روايتى استفاده كرد كه از راويان ثقه نقل شده باشد، از آنجا كه مسأله حيات برزخى براى وهابيان مشكلى شده است،ما به تحقيق آن ازنظر كتاب وسنت مى پردازيم :

مراجعه به آيات قرآن، نه تنها حيات شهيدان را ثابت مى كند، بلكه دراين مورد، برحيات اولياى الهى نيزصحه مى گذارد. اينك نمونه اى در اين مورد: