فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٣٢ - سيره مسلمانان در طول چهارده قرن

اين سنت درميان تمام ملل جهان بوده وهست و پيوسته ملل جهان با عقايد و فرهنگهاى مختلف، با تشكيل تورهاى مسافرتى براين «ايده» لباس عمل پوشانيده، ودر فكر هيچ انسانى، اين مطلب خطور نكرد كه رفتن به زيارت قبور شخصيتها، يك نوع بشر پرستى واعراض از خط توحيداست .

پس از رحلت پيامبر اكرم (صلى الله عليه وآله وسلم) وخاك سپارى او درخانه خودش، پيوسته مسلمانان از دور ونزديك به زيارت قبر پيامبرآمده، وقريب هفتصد سال واندى، زائران خانه خدا، پس از فراغت از اعمال حج، براى زيارت قبر پيامبر، به مدينه مى آمدندوحتى كسانى كه براى زيارت خانه خدا دومسير داشتند، ميكوشيدند از طريق مدينه رهسپار مكه شوند، تا قبر پيامبر را دوبار زيارت كنند.

ولى متأسفانه در اوائل قرن هشتم «ابن تيميه » براى اولين با ر، اصل زيارت قبر پيامبر را پذيرفت، اما سفر زيارت را تحريم كرد وگفت:چنين سفرى معصيت است ونمى توان نماز را درآن شكسته خواند.

براى رفع هر نوع اشتباه، ياد آور مى شويم كه دراين جا دو مسأله مطرح است:

١ـ سفر از دور ونزديك براى زيارت قبر پيامبر واولياء الهى

٢ـ زيارت قبور پيامبر واولياء .

ما فعلاً در بخش نخست گفتگو مى كنيم وسخن در بخش دوم را به بعد موكول مى نمائيم اينك دلائل فقهاى بزرگ مذاهب چهارگانه اهل سنت رامنعكس مى كنيم :

١ـ رفتار مسلمانان در طول ١٤ قرن

درميان دلائل فراوانى كه مى توان براى روا بودن سفر براى زيارت قبر پيامبر