فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣٧ - برخورد انديشه ها مايه تكامل است

يك چنين اتفاقى را گواه بر بى پايگى آن انديشه ها دانست، وآن را جز از طريق علاقه به اظهار حق، وزدودن باطل، نبايد تحليل كرد.

اختلاف دانشمندان اسلام، با ابن تيميه درباره صفات خدا، وتوحيد وشرك،مربوط به ضابطه دوم است، واز روزى كه مسأله كفر آميز، تجسم وجهت داشتن خدا، ويا جسارت به ساحت انبياء واولياء از جانب ابن تيميه عنوان شد، قلمها وخامه ها، مناظرات ومحاكمات ، براى صيانت عقائد توده مردم به حركت درآمدند، وهركسى، به نوعى اورا محكوم كرد، وسخن اورا نقد نمود و بزرگان اهل سنت كه باوى هم عصر بودند، ويا پس از وى مى زيستند، درنقد انديشه هاى او بيش از بيست رساله نوشتند وناقدان انديشه هاى او از شخصيتهائى بودند، كه مراجعه به بيو گرافى آنها دركتابهاى تراجم، ما را به مقام بلند علمى آنها رهبرى ميكند . اينك دراين بخش، به ذكر اسامى، ونقل و گزيده اى از سخنان آنها درباره ابن تيميه اكتفاء ميكنيم واگر رد وانتقاداتى را كه از طرف دانشمندان شيعه انجام گرفته، برآنها بيفزاييم با انبوهى از كتاب ورساله، يامناظره و محاكمه روبرو مى شويم كه درتاريخ براى خود كم نظير است .

١ـ صفى الدين هندى ـ ٦٤٤ ـ ٧١٥

صفى الدين از داناترين مردم به مذهب امام ابوالحسن اشعرى بوده و در هر دو اصول : ( اصول دين، واصول فقه ) سرآمد روزگار به شمار مى رفت ; وى نخستين كسى است كه درسال ٧٠٥ در دار السعادة با ابن تيميه به منا ظره پرداخت، ودر تقرير وتبيين مطلب،فوق العاده توانا بود، ودرمناظره به يك نقطه فشار مى آورد، در حالى كه ابن تيميه از شاخه اى به شاخه اى مى پريد ازاين جهت صفى الدين به وى گفت چرا ادب مناظره را رعايت نميكنى، توگنجشك وار، از شاخه اى به شاخه اى مى پرى، مجلس مناظره در دار السعادة دمشق، با پيروزى