فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٢٤ - جشنهاى ميلاد پيامبر، نمونه اى از تكريم نبىّ

إنّ الرسول لنور يستضاء به مهنّد من سيوف اللّه مسلول[١]

«پيامبر،روشنايى است كه همه از او پرتو ميگيرند واو شمشير آبدار واز نيام بركشيده خداست» .

باز هم سخنى پيرامون جشنهاى ميلاد

گرامى داشت زاد روز بزرگان ومصلحان جهان، ازشيوه هاى پسنديده جامعههاى مترقى و پيشرو است، بزرگداشت چنين روزى، نه تنها احترام به شخص اوست،بلكه احترام به اهداف بزرگى است كه به او شخصيت بخشيد ه است. امروزهدرجهان نه تنها زاد روز بزرگان را گرامى مى دارند، بلكه به مناسبتهائى روز درگذشت آنانرا رانيز گرامى مى شمارند، وازاين طريق حق نمك را اداء مى كنند.هيچ شخصيتى در جهان ، در قلوب مردم جاى باز نمى كند،مگر اينكه به نوعى از خود،كاروخدمتى نشان داده وگامى در سعادت وخوشبختى جامعه برداشته باشد.و چنين شخصيتهاى بزرگ شايسته آنند كه از آنها به نوعى تقدير و احترام به عمل آيد.

اگر گفتار معروف كه «مَنْ لَمْ يَشْكُرِ الْمَخْلُوق لَمْ يَشْكُرِ الْخاِلق » گفتار معصوم باشد، طبعاً بزرگداشت انبياء و اولياءعلماء ودانشمندان به عناوين گوناگون شكر مخلوق است كه به آن دعوت شده است.در جهان امروز گاهى بر اى زيارت جسد موميايى بزرگان تاريخ، صفهاى طولانى تشكيل مى شود، وبه خاطر كسى خطو ر نمى كند كه چنين كارى مرده پرستى و پرستش مردگا ن است، بلكه همگان براين اتفاق دارند كه اين نوع گراميداشت شخص و شخصيت، در حقيقت بزرگداشت