فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٣٠ - توسلهاى ممنوع از نظر وهابيان

توسل به صورت سوم، همان توسلى است كه در گذشته ياد آور شديم واينكه خدا به گنهكاران دستور مى دهد كه به نزد پيامبربروند واز او درخواست دعا كنند، ولى وهابيان در همين نوع از توسل تصرف كرده مى گويند : اين نوع توسل تنها مخصوص زندگان است وتنهااز انسان زنده در اين جهان، مى توان درخواست دعا كرد، نه از انسان مرده (زنده در جهان برزخ) ودر غير اين صورت اين گونه درخواست،نوعى شرك وبشر پرستى است، وما هم اكنون، اقسام ديگر توسل را كه وهّابيان آنرا شرك و بدعت ويا حرام مى دانند،مطرح مى كنيم ودر پايان بحث، ثابت مى كنيم كه نوع سوم از توسل، اختصاصى به زندگان در اين جهان مادى ندارد واگر دو چيز ثابت شد، چنين در خواستى بلامانع خواهد بود.

الف ـ پيامبران واولياى الهى، بس از مرگ نيز زنده اند.

ب ـ رابطه ما باآنان قطع نشده وسخنان ما را مى شنوند.

در اين صورت، با وجود احراز اين دو شرط، چنين درخواستى، شرك وبدعت وحرام نخواهدبود.

توسلهاى ممنوع نزد وهابيان

١ـ توسل به انسانهاى ارجمند ومكانهاى محترم وماههاى گرانقدر، مانند كعبه، مشعر، ماه رمضان وشب قدر وماههاى حج وماههاى حرام.

٢ـ توسل به مقام انسانهاى با فضيلت وحرمت وقداست آنان نزد خدا.

٣ـ سوگند دادن خدا به حرمت وقداست چنين شخصيتها.

٤ـ درخواست دعا از پيامبران وصالحان پس از درگذشت آنان.

سه نوع توسل نخست، هرچند به سه صورت جلوه مى كنندولى درواقع همگى