فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٤٢ - سفرهاى زيارتى و تحليل دستاويزهاى وهابيان

آفت وهابيت از ابن تيميه گرفته تا به امروز ، همان آفت سطحى نگرى ودورى از دقت درسند ومضمون روايت است واگر ابن تيميه در قرن هشتم به حديثى استدلال كرده آنان معتقدند حتما استدلال او خطا ناپذير بوده وپيوسته همان را تكرار مى كنند. ديگر به خود اجازه نمى دهند كه درباره آن تجديد نظر كنند، يا به انتقاد محققان گوش فرا دهند. اكنون، در اينجا نمونه اى بارز، از سطحى نگرى ابنتيميه ومحمد بن عبدالوهاب را در باره تحريم سفر براى زيارت قبر پيامبر اكرم(صلى الله عليه وآله وسلم)مى آوريم:

توضيح اينكه براى نخستين بار، در آغاز قرن هشتم، ابن تيميه در رساله اى كه پيرامون زيارت بيت المقدس نوشت،سفرهاى زيارتى را ممنوع وتحريم كرد،و گفت:

از پيامبر نقل شده است : بار سفر بستن جايز نيست مگر براى سه مسجد : مسجد الحرام، مسجد اقصى، ومسجد م.

ابن تيميه، ازاين حديث نتيجه گرفت كه اگر كسى نذر كند به زيارت قبر خليل الرّحمان (عليه السلام)يا پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)برود، نذر او به اتفاق پيشوايان مذاهب چهارگانه منعقد نمى شود، زيرا سفر به اين مراكز به قصد زيارت، حرام است ![١].

گفتار ابن تيميه مورد پذيرش شيخ وهابيان قرار گرفته واونيز همان حديث وهمان استدلال را بدون كم وكاست تكرار ميكند ووهابيان امروز به گمان اينكه به دليل استوارى دست يا فته اند وازاين طريق مى توانندمسلمانان را از سفر براى زيارت قبر پيامبر باز دارند، اين حديث را به صورت تابلوهاى تبليغاتى درمسير زائران مكه