فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣١٣ - انگيزه تبرك چه بود؟

بود آن را مى خوردند، وگرنه به صورت خويش مى ماليدند.

عروة بن مسعود ثقفى نماينده قريش در صلح حديبيه اين منظره را ديد وبه سران قريش ياد آور شد وگفت ياران محمد براى به دست آوردن آب وضوى او به زد وخورد مى پرداختند . نه تنها آب وضو و غسل او، بلكه با باقيمانده آب وغذاى او وحتى با كاسه اى كه از آن آب خورده يا چاههائى كه ازآن آب نوشيده بود نيز تبرك مى جستند[١].

آنچه در اينجا ياد آور شديم، نمونه اندكى از تبركهاى بى شمارى است كه دراين كتابها آمده است . بنابراين، جلو گيرى از تبرك به آثار رسالت چيزى جز يك جمودو دورى از كتاب وسنت نيست .

انگيزه تبرك

انگيزه تبرك يكى از دو چيز است :

١ـ ترقب آثار معنوى وفيض الهى كه از مجراى علل غير طبيعى به انسانها ميرسد ونمونه هاى آن را يا د آور شديم :

٢ـ مهر ومودّت به پيامبر وفرزندان وياران او يكى از دستورات قرآنى است وطبعا مهر و علاقه براى خود مظهرى لازم دارد واين مظهر، درحال حيات، به آن گونه صورت مى گيردكه صحابه انجام مى دادند، ولى درحال ممات، ابراز چنين مهرى براى خود مظاهرى دارد كه مهمترين آنها، ابراز شادى در سالگرد ولادت، وابراز اندوه در ايام وفات آنها وبه هنگام حضور در مشاهد آنان بوسيدن در و ديوار