فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٣٦ - رواياتى از پيامبر در باره زيارت قبر خودش

ميشويم كه مى تواند تكميل كننده دلائل پيشين باشد:

١ـ مشايخ حديث،همگى از ابن عمر نقل كرده اند كه گفت : رسول خدا فرمود:«مَنْ جَائَني زائرا لاتحمله إلا زيارتي كان حقاً عليّ أن أكون له شفيعاً يوم الْقيامة»[١].

«هركس براى زيارت من آيد وانگيزه اى جز زيارت من نداشته باشد، شايسته است،من روز رستاخيز شفيع او باشم».

ودر روايت ديگر فرمود :

«من حج فزار قبرى بعدوفاتي كان كمن زارني في حياتي »[٢]

«هركس قبر مرا پس از رحلتم زيارت كند، بسان اين است كه در دوران زندگيم، به ديدار من آمده باشد»

ازاين گذشته، خود پيامبر، براى زيارت قبور شهداء، ازمدينه، بيرون مى رفت.طلحة بن عبداللّه مى گويد : با پيامبر ازمدينه بيرون آمديم وعازم زيارت قبور شهداء شديم، وقتى به سرتربت آنان رسيديم فرمود: اينها قبور برادران ما هستند[٣].

با توجه به اين روايات كه برخى نيز در صحاح اهل سنت آمده، هيچ انسان منصفى نمى تواند در درستى آنها ترديد كند، به ويژه كه انبو هى از علماى اهل سنت،سفر برا ى زيارت قبر پيامبر را مستحب شمرده اند و همگى در كتابهاى مناسك حج آن را ياد آور شده اند.

ما در اينجا به اندكى از بسيار از سخنان علماى اهل سنت دراين باره، اكتفاء