فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٢٥٤ - توسّل به مقام و منزلت انبيا و اوليا

حق ويا حقوقى است كه خدا با فضل و كرمش پذيرفته وانسانها را ذى حق معرفى كرده است .

اكنون رواياتى را مى آوريم كه به روشنى ، بر جواز اين گونه توسّلات گواهى مى دهند:

١ـ توسل به حق سائلين

«عطيه عوفى » از « ابى سعيد خدرى» روايت كرد كه پيامبر فرمود : هركس ازخانه خود براى اقامه نماز بيرون برود واين دعار ا بخواند ، خدا رو به سوى او مى كند وهفتاد هزار فرشته براى او طلب آمرزش مى كنندوآن دعا اين است :

«أللّهمَّ إنِّى أسألك بحقّ السَّائلين عليك وأسألك بحقِّ ممشاي هذا ، فإنّي لم أخرج أشراً ولابطراً ولا رياءً ولا سمعةً، خرجتُ إتّقاءَ سَخَطِكَ وإبتغاء مرضاتك أَنْ تُعيذني من النَّار وأَن تَغْفِرَ ذُنُوبِي، إنّه لا يغفِر الذُّنوبَ إلاّ أَنتَ»[١].

«پروردگارا من از تو مى خواهم كه بحق سئوال كنندگان [٢] برتو وبه حق اين گامهايى كه بر مى دارم من هرگز براى فساد وخوشگذرانى وخودنمائى ازخانه بيرون نيامده ام ، بلكه براى پرهيز ازخشم تو وجلب خشنودى تو بيرون آمده ام ـ مرا از آتش پناه بدهى ، وگناهان مرا ببخشائى كه بخشاينده اى جز تو نيست ».

در اين حديث به روشنى حقى كه سائلان بر خدا دارند مورد توسّل قرار گرفتهاند وسؤال كننده آنرا وسيله قرار داده تا خدا بخاطر آن حق كه سائلان بر گردن