فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٣١٨ - نذر براى خدا و ثواب براى صالحان

در اينجا مقصود از «لام» در لفظ «لك » همان لام غايت و انگيزه، وهدف، جلب رضاى خداست .

ولى در عين حال، قرآن، همين حرف را در مورد انتفاع نيز به كار ميبرد،چنانكه مى گويد:

(إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ ) (توبه /٦٠)

«صدقات ازآنِ فقرا است .»

وهمگى مى دانيم كه اداى زكات، براى جلب رضاى خداست وانگيزه تقرب جويى به مقام ربوبى است و در نتيجه فقيران نيز منتفع مى شوند.

بنا براين ، اگر ما مى گوئيم «نذرت للنّبي » مقصود، همين لام دوم است نه لام نخست،وهدف، جلب رضايت امام وتحصيل تقرب به اونيست،بلكه هدف اين است كه ثواب اين عمل به او با زگردد واو منتفع شود وچون چنين كارى مايه تقرب به سوى خداست، قهراً سبب مى شود كه حاجت انسان برآورده گردد.

اتفاقاًدر رواياتى كه دراين زمينه وارد شده، عين همين جريان حاكم است . سعد بن عباده به پيامبر گفت : من مادرم را از دست داده ام . اگر اوزنده بود از طرف خود صدقه مى داد. آيا صحيح است من از طرف او صدقه دهم وآيا او ازاين كار سود مى برد؟

پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود: آرى . آنگاه پرسيد : كداميك از صدقات نافع تر است؟ پيامبر (صلى الله عليه وآله وسلم)فرمود : استخراج آب، در اين موقع سعد بن عباده چاهى كند وسپس گفت:«هذه لاُم سعد» ( اين براى مادر سعد)، يعنى اين، عملى است كه مادر سعد ازآن بهره مى گيرد، نه ا ينكه نذر براى تقرب جويى به اوست .

شما اگر به روايات بهره گيرى مردگان ازكارهاى زندگان دقت كنيد، عين اين